IT IS THE SEASON OF CHRISTMAS AND THE NEW YEAR. WHAT A WONDERFUL, JOYFUL TIME OF THE YEAR! CHRISTMAS IS A TIME OF SPIRITUAL REFLECTION ON THE CHRISTIAN FAITH. CHRISTIANS CELEBRATE GOD’S LOVE FOR THE WORLD THROUGH THE BIRTH OF THE CHRIST CHILD, JESUS.
THE NATIVITY SCENE EVOKES THE MIRACLE OF THE HUMBLE VIRGIN BIRTH OF JESUS CHRIST. IT ENGENDERS THE TRUE MEANING OF CHRISTMAS. CHRIST TAUGHT US TO LOVE ONE ANOTHER.
THE CANDLES AT CHRISTMAS SYMBOLIZE THE IMAGE OF CHRIST, HIS PURITY, AND HIS SAVING GRACE. THEY ALSO REPRESENT JESUS AS THE LIGHT IN THE DARKNESS, AND HIS DIVINE OR SPIRITUAL NATURE.
THE CHRISTMAS TREE IS SYMBOLIC OF THE BIRTH AND RESURRECTION OF JESUS CHRIST. ITS EVERGREEN BRANCHES AND NEEDLES ARE CONSIDERED AN EMBLEM OF IMMORTALITY. THE LIGHTS AND ORNAMENTS ON THE TREE REPRESENT THE STARS AND THE PLANETS IN THE SKY.
I WISH YOU ALL A MERRY CHRISTMAS AND MAY THE NEW YEAR 2026 BE FULL OF LOVE, PEACE, GOOD HEALTH, HOPE, AND PROSPERITY FOR ALL.
ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
ΗΡΘΑΝ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ. ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ! ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΝΑ ΑΝΑΝΕΏΣΟΥΜΕ ΤΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΜΑΣ ΠΙΣΤΗ. ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.
ΤΟ ΘΕΑΜΑ ΤΗΣ ΦΑΤΝΗΣ, ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΗ ΤΑΠΕΙΝΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΕ ΝΑ ΑΓΑΠΆΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ.
ΤΑ ΚΕΡΙΑ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΣΥΜΒΟΛΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ. Η ΦΛΟΓΑ ΤΟΥ ΚΕΡΙΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙ ΤΗ ΘΕΙΑ Ή ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΥΣΗ.
ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΑΕΙΘΑΛΕΣ ΔΕΝΤΡΟ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΒΟΛΙΚΟ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. ΤΑ ΚΛΑΔΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΘΆΜΝΟΙ ΤΟΥ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΕΜΒΛΗΜΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ. ΤΑ ΦΩΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟΛΙΔΙΑ ΣΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΥΝ ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ.
ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ “ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΑΓΟΡΙ ΜΕ ΤΟ ΤΥΜΠΑΝΟ” ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΑΓΟΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΤΥΜΠΑΝΟ ΤΟΥ. ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΝΑ ΔΕΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΙΗΣΟΥ ΚΑΙ ΝΙΩΘΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΕΝΩ ΑΛΛΟΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΜΑΚΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΔΩΡΑ. ΜΕΤΑ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΤΟ ΤΥΜΠΑΝΟ ΤΟΥ ΩΣ ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΩΡΟ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟ ΟΣΟ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ. ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΜΑΘΗΜΑ, ΟΤΙ Η ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ “ΔΙΝΩ” ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ.
ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΨΥΧΑ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2026 ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΟ ΑΓΑΠΗ, ΕΙΡΗΝΗ, ΥΓΕΙΑ, ΕΛΠΙΔΑ, ΣΥΓΧΏΡΕΣΗ ΚΑΙ ΕΥΗΜΕΡΙΑ.
THE VIDEO OF THE LITTLE DRUMMER BOY SONG ΤΕLLS THE SIMPLE STORY OF A BOY WITH A DRUM WHO FEELS HE HAS NOTHING TO OFFER THE BABY JESUS. OTHERS COME FROM FAR AND WIDE TO OFFER GIFTS, AND THE BOY, STANDING AT THE END OF THE LINE OF VISITORS, FEELS UNWORTHY, HAVING NOTHING TO OFFER. SO HE OFFERS TO SING AND PLAY FOR THE BABY JESUS ON HIS DRUM. THE BOY SOON RECOGNIZES THAT HIS GIFT IS AS WORTHY AS ALL THE OTHERS. IT OFFERS CHILDREN A WONDERFUL, WARM GLIMPSE INTO THE MEANING OF GIVING.
The Odyssey film is currently written, produced and directed by Christopher Nolan. The protagonist is Matt Damon appearing as Odysseus, the legendary Greek king of Ithaca, on his perilous journey to return home to Ithaca following the Trojan War.
This photo is a scene of the movie taken in Methoni, Messinias.
The Trojan War was a legendary conflict in Greek mythology that took place around the twelfth or thirteenth century BC. The war was waged by the Achaeans (Greeks) against the city of Troy after Paris of Troy took Helen from her husband Menelaus, king of Sparta.
The Odyssey is an epic poem by Homer, tells the story of Odysseus’ ten-year journey to Ithaca after the Trojan War, filled with dangerous adventures and divine intervention.
After the Trojan War, Odysseus embarks on a long and arduous journey back to his kingdom of Ithaca. His journey is fraught with danger, including encounters with mythical creatures such as the Cyclops Polyphemus, the Sirens, and Scylla and Charybdis.
The gods play a significant role in his journey, especially Poseidon, who is angered by Odysseus’ blindness of his son Polyphemus, and Athena, who supports Odysseus.
While Odysseus is away, his wife Penelope and his son Telemachus are besieged by suitors vying for Penelope’s hand and the throne of Ithaca.
Odysseus eventually returns to Ithaca, disguised as a beggar, and with the help of Telemachus and Athena, defeats the suitors and reclaims his kingdom.
The U.S. Senator Mike Johnson, Speaker of the United States House of Representatives, supports the Israel war against Palestine and Lebanon.
Recently twelve Republican senators signed a letter and sent it to the International Criminal Court (ICC) in Hague threatening to invade the ICC and harm the prosecutor and his family if Israel faces war crimes charges.�The twelve Senators are: Tom Cotton, Marco Rubio, Mitch McConnell, Katie Boyd Britt, Marsha Blackburn, Ted Budd, Kevin Cramer, Bill Hagerty, Pete Ricketts, Rick Scott, Tim Scott, and Ted Cruz.
In this photo a Palestinian girl before and after Israel bombed Gaza. As you can see her face and fingers burned before recognition. Senator Johnson and the twelve senators should tell their voters whether they sleep well at night seeing this photo and the fact that more than 50,000 innocent civilians in Palestine and Lebanon have been killed by the Israel military using U.S. weapons and ammunition paid by the hard working American taxpayers.
Israel has convinced the American people that Palestinians are terorists, others might call them freedom fighters. President Jimmy Carter has said “it’s accurate to say that not a single member of Congress with whom I’m familiar would possibly speak out and call for Israel to withdraw to their legal boundaries, or to publicize the plight of the Palestinians or even to call publicly and repeatedly for good-faith peace talks. And I would say that if any member of Congress did speak out as I’ve just described, they would probably not be back in the Congress the next term”. This clearly shows how the Americans are brainwashed by the Jewish lobby. It is very sad!
Israel’s war with Hamas and Hezbollah could end if the Americans pressure Netanyahu to hand over occupied Palestinian land in the west Bank with Israeli settlements and create a two-state system.
On November 21, 2024, the International Criminal Court (ICC) in Hague issued arrest warrants for Netanyahu, Gallant and Hamas leaders for war crimes and crimes against humanity in the war between Israel and Hamas in Gaza.There are 124 countries members of the ICC. The U.S. and Israel aren’t. It would be interesting to see how the U.S. government and the 12 U.S. senators will react.
Ioannis Kapodistrias was born in 1776 in Venetian-occupied Corfu (Kerkyra). He was the sixth child in the family, and he grew up with his eight brothers and sisters in a patriarchal and religious family.
He had a natural kindness and inner cultivation. He was content with a simple life, and avoided worldliness and luxuries, and thus was isolated and lonely. He loved music and reading. The only woman in his life was the Russian Roxandra Sturja. It was a fiery, but unfulfilled love, and he chose not to marry.
In Corfu (Kerkyra), he attended primary and secondary education, learning Latin, Italian and French. He then moved to Padua to study Medicine at the University there.
In 1797, at the age of 21, he returned to Corfu (Kerkyra) and practiced his medical profession, but without making any profit. Four years later he officially began his involvement in politics. The Russian government occupied the Ionian Islands, and assigned Kapodistrias to serve as secretary and state commissioner of the Russian Empire in Corfu. He founded 40 schools and established the Greek language in all the Ionian islands.
In 1809 he moved to Saint Petersburg, invited by the Russian government, to take over the Ministry of Foreign Affairs. There he met Roxandra Sturtza and as he himself said, she was “the only woman I ever loved”.
Ioannis Kapodistrias (1776-1831) and Roxandra Sturtza (1786-1844) exchanged many letters. A fiery unrequited love developed between them.
In 1822, he resigned from the Russian service and settled in Geneva, Switzerland. He was the initiator of Switzerland creating a neutral state with a powerful banking system. He also contributed to the creation of the Constitution and divided the country into 19 sections (cantons). The Swiss are grateful and consider him a national hero of their country, in fact there is a statue of Kapodistrias in Lausanne, as “the first Honorary Citizen of the city”. He remained in Geneva until 1827, and while there he started helping the cause of the Greek Revolution against the Ottomans.
In 1828 he returned to Greece and set up residency in Nafplio, which was the first capital of the liberated Greece from the Turkish occupation. It is worth noting that only a small part of the Peloponnese and some islands were free. The country was beleaguered by enormous debt and there was chaos, anarchy, violence, corruption, poverty, poor sanitation, disease, and illiteracy.
From his position in Nafplio, Kapodistrias carried out many innovations and changes, establishing the first model school, the first orphanage, the first archaeological museum and the first agricultural school. He placed special emphasis on education and reorganized the public administration. More specifically, *He established the National Bank with the help of a Swiss friend who was a banker, and adjusted the monetary system, as foreign and Turkish coins were still circulating in Greece. On July 28, 1828, he founded the National Mint in Aegina and on the first of October 1829, the first Greek coin, the “silver palm”, was released. *He helped to develop Agriculture and introduced the cultivation of the potato. *He took a personal interest in establishing the court system. *He reorganized the armed forces under a single command, managing at the same time to fight the installation of warlords and prevent the Ottoman advance. *In general, the Greek army became disciplined and composed in the last battle of the Greek Revolution. And the navy eliminated piracy off the Greek islands.
Kapodistrias became the leader of the younger Greece, living at a time of important moments in world history. He did not hesitate to clash with the traditional forces of the country and fight, at personal cost, guilds, clientelism and corruption.
The residents of Mani refused to pay taxes to the state. Kapodistrias did not hesitate to order the arrest and imprisonment of Petrobeis Mavromichalis, the patriarch of the most powerful family in Mani, the Mavromichalis family. This of course angered Georgios and Konstantinos Mavromichalis, the son and brother respectively of Petrobeis Mavromichalis. On September 27, 1831, a Sunday, Kapodistrias was murdered (he was shot and stabbed) while he was going to church at the Church of Agios Spyridon in Nafplion. He was only 55 years old. It has also been argued that foreign powers, notably England and France, played a catalytic role in the assassination, because Kapodistrias was not willing to make Greece a puppet state of other countries’ interests.
On 27-9-1831, a Sunday, outside the church of Agios Spyridon in Nafplio, Ioannis Kapodistrias was fatally shot and stabbed as he was going to church.
After the assassination of Kapodistrias, Greece was plunged into chaos and anarchy. A few months later the English, French and Russians agreed to appoint the 17 year old German Prince Otto as king of Greece. Prince Otto went to Nafplio on February 6, 1833 and assumed the royal throne. Had Kapodistrias lived to realize his vision, Greece would have been a completely different country today.
Kapodistrias is considered one of the most important personalities of the 19th century, not only for Greece but for the whole of Europe as well.
Ο Ιωάννης Καποδίστριας γεννήθηκε το 1776 στην Βενετοκρατούμενη Κέρκυρα. Ήταν το έκτο παιδί της οικογένειας και μεγάλωσε με τα οκτώ αδέλφια και τις αδελφές του σε μια πατριαρχική και θρησκευόμενη οικογένεια.
Ο Ιωάννης Καποδίστριας (1776-1831). Ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας μετά την επανάσταση του 1821.
Είχε μια φυσική ευγένεια και εσωτερική καλλιέργεια. Αρκέστηκε στην απλή ζωή και απέφευγε την εγκοσμιότητα και τις πολυτέλειες και έτσι ήταν απομονωμένος και μοναχικός. Αγαπούσε τη μουσική και το διάβασμα. Η μόνη γυναίκα στη ζωή του ήταν η Ρωσίδα Roxandra Sturdza. Ήταν μια φλογερή, αλλά ανεκπλήρωτη αγάπη, και επέλεξε να μην παντρευτεί.
Στην Κέρκυρα παρακολούθησε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση μαθαίνοντας λατινικά, ιταλικά και γαλλικά. Στη συνέχεια μετακόμισε στην Πάντοβα για να σπουδάσει Ιατρική στο Πανεπιστήμιο εκεί.
Το 1797, σε ηλικία 21 ετών, επέστρεψε στην Κέρκυρα και άσκησε το ιατρικό του επάγγελμα, αφιλοκερδώς. Τέσσερα χρόνια αργότερα ξεκίνησε επίσημα την ενασχόλησή του με την πολιτική. Η ρωσική κυβέρνηση κατέλαβε τα Επτάνησα και ανέθεσε στον Καποδίστρια να υπηρετήσει ως γραμματέας και υφυπουργός επίτροπος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στην Κέρκυρα. Ίδρυσε 40 σχολεία και καθιέρωσε την ελληνική γλώσσα σε όλα τα νησιά του Ιονίου.
Το 1809 μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη, προσκεκλημένος από τη ρωσική κυβέρνηση, για να αναλάβει το Υπουργείο Εξωτερικών. Εκεί γνώρισε τη Ρωξάνδρα Στούρτζα και όπως είπε ο ίδιος ήταν «η μόνη γυναίκα που αγάπησα ποτέ».
Ο Ιωάννης Καποδίστριας (1776-1831) και η Ρωξάνδρα Στούρτζα (1786-1844) αντάλλαξαν πολλά γράμματα. Αναπτύχθηκε ένας φλογερός ανεκπλήρωτος έρωτας μεταξύ τους.
Το 1822, παραιτήθηκε από τη Ρωσική υπηρεσία και εγκαταστάθηκε στη Γενεύη της Ελβετίας. Βοήθησε στη δημιουργία ενός ουδέτερου κράτους με πανίσχυρο τραπεζικό σύστημα. Επίσης συνέβαλε στη δημιουργία του Συντάγματος και χώρισε τη χώρα σε 19 τμήματα (καντόνια). Οι Ελβετοί είναι ευγνώμονες και τον θεωρούν εθνικό ήρωα της χώρας τους, μάλιστα στη Λωζάννη υπάρχει και άγαλμα του Καποδίστρια, ως «πρώτου Επίτιμου Δημότη της πόλης». Παρέμεινε στην Ελβετία μέχρι το 1827, βοηθώντας ταυτόχρονα την Ελληνική Επανάσταση.
Το 1828 επέστρεψε στην Ελλάδα και έμεινε στο Ναύπλιο. το οποίο ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της απελευθερωμένης Ελλάδας από τους Τούρκους. Αξίζει να σημειωθεί ότι μόνο ένα μικρό μέρος της Πελοποννήσου και μερικά νησιά ήταν ελεύθερα. Η χώρα μαστιζόταν από τεράστιο οικονομικό χρέος και υπήρχε χάος, αναρχία, βία, διαφθορά, φτώχεια, κακή υγιεινή, ασθένειες, και αναλφαβητισμός.
Από τη θέση του στο Ναύπλιο, ο Καποδίστριας πραγματοποίησε πολλές καινοτομίες και αλλαγές, ιδρύοντας το πρώτο πρότυπο σχολείο, το πρώτο ορφανοτροφείο, το πρώτο αρχαιολογικό μουσείο και την πρώτη γεωργική σχολή. Έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην εκπαίδευση και αναδιοργάνωσε τη δημόσια διοίκηση. Πιο συγκεκριμένα,
*Ίδρυσε την Εθνική Τράπεζα με τη βοήθεια ενός Ελβετού φίλου που ήταν τραπεζίτης και προσάρμοσε το νομισματικό σύστημα, καθώς στην Ελλάδα κυκλοφορούσαν ακόμη ξένα και τουρκικά νομίσματα. Στις 28 Ιουλίου 1828, ίδρυσε στην Αίγινα το Εθνικό Νομισματοκοπείο. και στη πρώτη Οκτωβρίου του 1829 κυκλοφόρησε το πρώτο ελληνικό νόμισμα ο «αργυρός φοίνικας». *Βοήθησε στην ανάπτυξη της Γεωργίας και εισήγαγε την καλλιέργεια της πατάτας. *Έδειξε προσωπικό ενδιαφέρον για την καθιέρωση του δικαστικού συστήματος. *Αναδιοργάνωσε τις ένοπλες δυνάμεις υπό μια ενιαία διοίκηση, καταφέρνοντας ταυτόχρονα να πολεμήσει την εγκατάσταση πολεμάρχων και να αποτρέψει την οθωμανική προέλαση. *Γενικά ο ελληνικός στρατός πειθαρχήθηκε και συγκροτήθηκε στην τελευταία μάχη της Ελληνικής Επανάστασης. Και το ναυτικό εξάλειψε την πειρατεία στα ελληνικά νησιά.
Ο Καποδίστριας έγινε αρχηγός της νεότερης Ελλάδας, ζώντας σε μια εποχή σημαντικών στιγμών της παγκόσμιας ιστορίας. Δεν δίστασε να συγκρουστεί με τις παραδοσιακές δυνάμεις της χώρας και να πολεμήσει, με προσωπικό κόστος, τις συντεχνίες, την πελατεία και τη διαφθορά.
Οι κάτοικοι της Μάνης αρνήθηκαν να πληρώσουν φόρους στο κράτος. Μάλιστα, ο Καποδίστριας δεν δίστασε να διατάξει τη σύλληψη και τη φυλάκιση του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, του πατριάρχη της ισχυρότερης οικογένειας της Μάνης, της οικογένειας Μαυρομιχάλη. Αυτό φυσικά εξόργισε τον Γεώργιο και τον Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη, γιο και αδερφό αντίστοιχα του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1831, ημέρα Κυριακή, ο Καποδίστριας δολοφονήθηκε (τον πυροβόλησαν και τον μαχαίρωσαν) ενώ πήγαινε στην εκκλησία στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο. Ήταν μόλις 55 ετών. Έχει επίσης υποστηριχθεί ότι ξένες δυνάμεις, ιδίως η Αγγλία και η Γαλλία, έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στη δολοφονία, επειδή ο Καποδίστριας δεν ήταν διατεθειμένος να κάνει την Ελλάδα υπηρέτρια για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα κανενός.
Στις 27-9-1831, ημέρα Κυριακή, έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος στο Ναύπλιο, πυροβόλησαν και μαχαίρωσαν θανάσιμα τον Ιωάννη Καποδίστρια, καθώς πήγαινε να εκκλησιαστεί.
Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, η Ελλάδα βυθίστηκε στο χάος και την αναρχία. Λίγους μήνες αργότερα Άγγλοι, Γάλλοι και Ρώσοι συμφώνησαν να διορίσουν τον 17χρονο Γερμανό πρίγκιπα Όθωνα βασιλιά της Ελλάδας. Ο πρίγκιπας Όθωνας πήγε στο Ναύπλιο στις 6 Φεβρουαρίου 1833 και ανέλαβε τον βασιλικό θρόνο.
Αν ο Καποδίστριας ζούσε για να πραγματοποιήσει το όραμά του, η Ελλάδα θα ήταν μια εντελώς διαφορετική χώρα σήμερα.
Ο Καποδίστριας θεωρείται μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του 19ου αιώνα, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη.
Ο μητρικός μου παππούς, Παναγιώτης Νικολάου Τσώνης, γνωστός ως Κουτέλης (1894-1981) μας έλεγε ιστορίες που είχαν περάσει από τον πατέρα του Νικόλαο. Σύμφωνα λοιπόν με το μητρικό μου παππού Παναγιώτη (Κουτέλη), προς το τέλος του 18ου αιώνα, μερικές δεκαετίες πριν από το τέλος της Τουρκοκρατίας, ένα άτομο με το όνομα Ιωάννης Τελοντάκης ζούσε στο χωριό Περβόλα της Κρήτης, κοντά στο Ηράκλειο. Είχε μια διαμάχη με έναν άλλο άντρα, πιθανόν Τούρκο, και τον σκότωσε. Για να σώσει ο Τελοντάκης τη ζωή του, έφυγε από τη Κρήτη και αρχικά πήγε στο χωριό Βαμβακού, Λακωνίας, αλλά οι συγγενείς του θύματος συνέχισαν να τον αναζητούν και έπρεπε να συνεχίσει να κινείται. Κρύφτηκε σε διάφορα χωριά της χερσονήσου της Μάνης, αλλά η οικογένεια του θύματος ανακάλυψε πού βρίσκεται. Κατάφερε να δραπετεύσει με την οικογένειά του στο Χρυσοβίτσι, Αρκαδίας, όπου άλλαξε το όνομά του σε Ιωάννης Τσώνης.
Ο μητρικός μου Παππούς, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ είχε πατέρα τον ΝΙΚΟΛΑΟ. Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ είχε Πατέρα τον ΤΡΥΦΩΝΑ. Ο ΤΡΥΦΩΝΑΣ είχε πατέρα τον ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ. Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΟΣ είχε πατέρα τον ΣΤΑΜΑΤΗ. Ο ΣΤΑΜΑΤΗΣ είχε Πατέρα τον ΤΕΛΟΝΤΑΚΗ, γεννηθείς στη Κρήτη και φεύγοντας από τη Κρήτη ήρθε στο Χρυσοβίτσι και άλλαξε το όνομα του σε ΙΩΑΝΝΗ ΤΣΩΝΗ.
ΧΡΥΣΟΒΙΤΣΙ
Το γραφικό Χρυσοβίτσι, ένα χωριό με υψόμετρο 1.100 μέτρα, βρίσκεται στη πλαγιά του Μαινάλου, 21 χιλιόμετρα από τη Τρίπολη και 8 χιλιόμετρα από το ιστορικό χωριό του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Λιμποβίσι. Οι Αρκάδες βοσκοί ήταν εξαιρετικοί πολεμιστές και οδηγοί στην Επανάσταση του 1821, αφού γνώριζαν όλα τα μονοπάτια στα βουνά της Αρκαδίας. Οι Τσωναίοι έζησαν και ευημέρησαν ως κτηνοτρόφοι στο Χρυσοβίτσι.
Έχω επισκεφτεί το Χρυσοβίτσι και ήταν μια συγκινητική εμπειρία να περπατήσω στο χώμα όπου οι πρόγονοί μου είχαν ζήσει και ευημερήσει με τη κτηνοτροφία. Συνάντησα ένα γέροντα, μόνιμο κάτοικο του χωριού, ο οποίος μου διηγήθηκε ιστορίες του χωριού. Γνώριζε ότι οι Τσωναίοι είχαν ζήσει στο χωριό του, μάλιστα μου έδειξε και το Τσωναίικο σπίτι.
Λέγεται ότι αυτό το Τσωναίικο σπίτι στο Χρυσοβίτσι της Αρκαδίας, το έφτιαξε ο Τελοντάκης (Τσώνης), μαζί με τα παιδιά του Σταμάτη, Λάμπρο και Φώτη, περίπου στο τέλος του 18ου αιώνα. Τα παράθυρα είναι σχετικά μικρά και στενά λόγο του κρύου χειμώνα. Διακρίνονται επίσης δύο είσοδοι δηλώνοντας προφανώς ότι διέμεναν δύο οικογένειες. Συνηθιζόταν να μένουν δύο ή και ακόμη τρεις οικογένειες, παραδείγματος χάρη δύο αδέλφια και οι γονεις τους.
Μου εδειξε επίσης και την Εκκλησία του Χωριού, τη Παναγία στην οποία προσκύνησε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (1770-1843), ζητώντας τη βοήθεια της στον αγώνα της Επανάστασης του 1821 εναντίον των Οθωμανών.
Βαδίζοντας στα μονοπάτια του χωριού, αισθάνθηκα απομόνωση, μοναξιά και εγκατάλειψη της ορεινής περιοχής. Υπήρχε απόλυτη γαλήνη και ησυχία. Δεν άκουγες χαρούμενες παιδικές φωνές, μονότονες και θλιβερές μελωδίες φλογέρας, βελάσματα των αιγοπροβάτων, ούτε το μελωδικό ήχο τροκανιών. το γάβγισμα των σκύλων, το σφύριγμα του Τσοπάνη να σαλαγάει και να ροβολάει το κοπάδι του φωνάζοντας δυνατά. Ένιωσα να με πλημμυρίζει ένα κύμα συγκίνησης, θλίψης και φόβου για τη μοίρα του ανθρώπου. Γέμισα από δέος και ταυτόχρονα ενοχές που είχαμε αφήσει αυτό το υπέροχο χωριό να το καταστρέφει το πέρασμα του χρόνου. Ο γέροντας μου είπε “οι νέοι δεν θέλουν να μείνουν στο χωριό και μόνο μια ντουζίνα γερόντια έχουμε μείνει”. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ήταν εγγεγραμμένοι 33 κάτοικοι.
Υπήρχαν ακόμη μερικά πέτρινα χαλάσματα, πιθανώς από τα γαλάρια που είχαν οι Τσωναίοι για τα γιδοπρόβατα τους. Στο χαμηλότερο σημείο του χωριού υπάρχει ένας πεδινός χώρος, που βοσκούσαν τα λίγα πρόβατα που είχαν, τα γαϊδούρια, τα άλογα και τα μουλάρια τους.
ΤΣΩΝΑΙΟΙ ΣΤΟ ΓΡΙΖΟΚΑΜΠΟ
Όπως πολλοί βοσκοί, από την Αρκαδία κατέβαιναν με τα γιδοπρόβατα τους χειμερινούς μήνες στα χειμαδιά της Μεσσηνίας και τους καλοκαιρινούς ξαναγύριζαν στην Αρκαδία, έτσι και οι Τσωναίοι έφευγαν από το Χρυσοβίτσι και ροβολούσαν με τα ζωντανά τους στην Μεσσηνία.
Τελικά αποφάσισαν να εγκατασταθούν μονίμως στο Γριζόκαμπο. Ο γέρο ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΤΣΩΝΗΣ εγκαταστάθηκε στο Γριζόκαμπο και είχε γιο το ΚΩΝΣΤΑΝΤΗ, ο οποίος απέκτησε 7 γιους και πιθανώς αρκετές τσούπρες (κόρες), όπως συνήθιζαν να τις αποκαλούν. Δεν κατέγραφαν τη γέννηση των κοριτσιών στα μητρώα. Με τη πάροδο του χρόνου τα εφτά αδέρφια παντρεύτηκαν με κορίτσια από τα χωριά της περιοχής και απέκτησαν τα δικά τους παιδιά. Δεν υπήρχαν άλλοι κάτοικοι στην κοιλάδα του Γριζοκάμπου εκείνη την εποχή, και τα 7 αδέρφια ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ, ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, ΣΠΗΛΙΟΣ, ΤΡΥΦΩΝΑΣ, ΦΩΤΙΟΣ, ΧΡΙΣΤΟΣ εγκαταστάθηκαν σε τρεις τοποθεσίες.
Α. ΤΡΥΦΩΝΑΙΚΑ, ήταν το δυτικό μέρος της κοιλάδας του Γριζοκαμπου και εγκαταστάθηκαν τα αδέλφια ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ, ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, ΤΡΥΦΩΝΑΣ, ΦΩΤΙΟΣ,
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ είχε τα παιδιά Γεώργιος, Δημήτριος, Κωνσταντίνος, Μανώλης, Χρήστος.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ είχε τα παιδιά Δημήτριος, Ιωάννης
ΤΡΥΦΩΝΑΣ είχε τα παιδιά Αγγέλης, Ιωάννης, Κωνσταντίνος, Νικόλαος
ΦΩΤΙΟΣ είχε τα παιδιά Ηλίας, Ζαχαρίας, Βασίλειος, Στυλιανός.
Β. ΣΠΗΛΙΑΙΙΚΑ τα δυο αδέλφια ΣΠΗΛΙΟΣ και ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ διάλεξαν την Ανατολική τοποθεσία της περιοχής και πήρε το όνομα Σπηλιαίικα.
ΣΠΗΛΙΟΣ είχε τα παιδιά Μαρίνης, Πανάγος, Ηλίας, Κωνσταντίνος.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ είχε τα παιδιά Αθανάσιος, Γεώργιος, Δημήτριος, Θεόδωρος, Κωνσταντίνος.
Γ. ΧΡΙΣΤΑΚΑΙΙΚΑ, ήταν το Νοτιοδυτικό μέρος του Γριζοκάμπου και το ζήτησε ο έβδομος γιος του Κωνσταντή, ΧΡΙΣΤΟΣ.
ΧΡΙΣΤΟΣ είχε τα παιδιά Κωνσταντίνος, Διονύσιος, Γιώργιος, Νικόλαος, Σταμάτης, Αικατερίνη, Ελένη, Ευγενία, Ζαχαρούλα.
Με τη πάροδο του χρόνου τα εφτά αδέρφια παντρεύτηκαν κορίτσια από τα χωριά της περιοχής και απέκτησαν δικές τους οικογένειες.
ΑΛΛΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΣΤΑ ΤΣΩΝΑΙΙΚΑ Μεταξύ των Τσωναίων υπήρχαν και πέντε οικογένειες που δεν είχαν το επώνυμο Τσώνη.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΕΛΛΟΣ. Σύμφωνα με το Σωτήριο Μπέλλο, σύζυγο της Θεοδώρας, αδελφή της μητέρας μου, ο πατέρας του Γιώργος με τη μητέρα του Αναστασία και τα πέντε παιδιά τους κατάγονταν από τη Βόρεια Ήπειρο, τμήμα της Αλβανίας τη δεκαετία του 1930. Αρχικά εγκαταστάθηκαν στο Χαρακοπιό, αλλά όταν ο Σωτήρης ήταν 10 ετών, μετακόμισαν στα Τσωναίικα και εγκαταστάθηκαν στα Τρυφωναίικα στο βόρειο σημείο, στο τελευταίο σπίτι. Είχαν πέντε παιδιά το Δημήτριο, Νικόλαο, Δήμητρα, Παναγιώτ, Σωτήριο.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΟΚΑΣ, γνωστός ως Κωστάκιας ήταν από το Καπλάνι, παντρεύτηκε τη χήρα Αθανασία Τσώνη, η οποία είχε τη κόρη Βούλα, και έμεναν στα Χριστακαίικα. Η Αθανασία πέθανε και ο Κωνσταντίνος (Κωστάκιας) παντρεύτηκε την Ιωάννα Σαρδέλη και απέκτησαν ένα γιο το Παναγιώτη.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΟΣΣΟΣ, καταγόμενος από το Χρυσοβίτσι, όταν έφτασε στα Τσωναίικα εγκαταστάθηκε στα Σπηλιαίικα στην ανατολική πλευρά στο τελευταίο σπίτι. Απέκτησε δύο γιους, τον Χρήστο και τον Σταύρο. Ο Χρήστος έμεινε στα Τσωναίικα και απέκτησε τέσσερις γιους: το Γιώργο, τον Ηλία, το Παναγιώτη και το Σταύρο.
ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΚΟΥΒΕΛΑΣ ήρθε στα Τσωναίκα από το Βασιλίτσι και παντρεύτηκε τη Γεωργία Τσώνη και αργότερα μετακόμισαν στη Φοινικούντα. Απέκτησαν τέσσερα παιδιά: Σπύρο, Ελένη, Γεωργία, Κανέλλα.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΖΑΒΕΛΛΑΣ και η οικογένειά του ζούσαν περίπου 100 μέτρα ανατολικά του ποταμού του Γριζοκάμπου, στο γεφύρι του Παπά. Δηλαδή στη διασταύρωση του δρόμου της Φοινικούντας που πηγαίνει στο Ακριτοχώρι και του δρόμου που πηγαίνει βόρεια προς στα Τσωναίικα.
ΜΗΤΡΙΚΟΣ ΜΟΥ ΠΑΠΠΟΥΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΚΟΥΤΕΛΗΣ)
Ο μητρικός μου παππούς Παναγιώτης (Κουτέλης) γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Τσωναίικα, αλλά ποτέ δεν ήταν λάτρης της γεωργίας ή γενικότερα της χειρωνακτικής εργασίας.
Ήταν αγράμματος, αλλά ιδιαίτερα ευφυής. Όταν πηγαίναμε στη Φοινικούντα να ψωνίσουμε, πρόσθετε νοερά τη τιμή του κάθε είδους που αγόραζε και γνώριζε το συνολικό ποσό που έπρεπε να πληρώσει.
Ήταν επίσης κοινωνικός και εξαιρετικά δημοφιλής. Του άρεσε να πηγαίνει στα πανηγύρια και να αλληλεπιδρά με ανθρώπους από όλα τα κοινωνικά στρώματα, ανεξάρτητα από την εκπαίδευση ή τη κοινωνικοοικονομική τους κατάσταση. Η δημοτικότητά του τον οδήγησε να είναι κουμπάρος σε πολλούς γάμους και να βαφτίσει πάνω από 17 παιδιά. Είχε υπέροχη, δυνατή φωνή και ο κόσμος τον καλούσε να τραγουδήσει σε γάμους και άλλες εκδηλώσεις.
Ήταν θρησκευόμενος και πολύ συμπονετικός με τους φτωχούς. Το σπίτι του ήταν πάντα φιλόξενο καταφύγιο. Όταν ερχόντουσαν ζητιάνοι στο χωριό, τους καλωσόριζε και τους προσκαλούμε στο σπίτι του για να απολαύσουν ένα σπιτικό γεύμα και να μείνουν μια ή δύο νύχτες.
Πολέμησε στον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918), τραυματίστηκε ελαφρά στο ένα χέρι και όταν τελείωσε ο πόλεμος έλαβε μια πενιχρή σύνταξη αναπηρίας και κρατική άδεια να πουλάει τσιγάρα και σπίρτα στη Φοινικούντα. Η πώληση τσιγάρων και σπίρτων ήταν κρατικό μονοπώλιο.
Ήταν παντρεμένος με τη Δήμητρα Αγγελοπούλου από τη Χρυσοκελλαριά. Είχε 8 παιδιά, Νίκο, Σοφία (μητέρα μου), Κωνσταντίνα, Γιαννούλα, Θεοδώρα, Αθηνά, Γεώργιος, Γεωργία. Πέθανε το 1981 από πνευμονία.
ΠΑΤΡΙΚΟΣ ΜΟΥ ΠΑΠΠΟΥΣ ΧΡΗΣΤΟΣ (ΛΙΑΚΟ ΧΡΗΣΤΟΣ)
Ο πατρικός μου παππούς Χρήστος ήταν ένας προοδευτικός άνθρωπος με περιπετειώδη ιστορία, κρίνοντας από τις ιστορίες των πράξεων και των επιτευγμάτων του, δυστυχώς δεν τον γνώρισα.
Αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες όπως αναλφαβητισμό, φτώχεια, και τον θάνατο της πρώτης του γυναίκας, Ιωάννας Τσώνη , αφήνοντάς τον να φροντίσει τα 4 παιδιά τους, Αγγελική, Σταυρούλα, Ηλία και Βασίλειο.
Από το δεύτερο γάμο του με τη Χριστίνα Διακουμή από του Κυνηγού απέκτησαν άλλα τρία παιδιά, το Φώτιο, την Ιωάννα και το πατέρα μου, Παναγιώτη.
Η Χριστίνα είχε μια μικρή κόρη την Ελευθερία από το πρώτο γάμο που είχε με το Νικόλαο Κουλούρη στου Κυνηγού. Μετά το θάνατο του Κουλούρη, η Χριστίνα παντρεύτηκε το παππού μου Χρήστο και πήρε μαζί την Ελευθερία στα Τσωναίικα. Όταν μεγάλωσε η Ελευθερία παντρεύτηκε τον Παναγιώτη (Παναή) από τα Τσωναίκα και είχαν 5 παιδιά τη Κατερίνα (Ρίνα), Δημήτρη (Λιαβαρη), Κωνσταντίνο (Κωστή), Νίκο (Αποθηκάριο) και Χρήστο (Μανάρη).
Όπως πολλοί Τσωναίοι πήγαν στην Αμερική, έτσι και ο παππούς μου πήγε να εργαστεί και έστελνε χρήματα στην οικογένεια για να προικήσει τις κόρες του και αγόραζε γιδοπρόβατα και αγροτεμάχια, όπως το Πετράκι, το οποίο έχω σήμερα. Επίσης έχτισε ένα διώροφο πέτρινο σπίτι στη Λούτσα. Κάθε 3-4 χρόνια επέστρεψε στην Ελλάδα για να δει την οικογένειά του. Ο πατέρας μου είχε αναφέρει ότι είδε το πατέρα του για πρώτη φορά σε ηλικία 4 ετών διότι όταν γεννήθηκε το 1915, ο πατέρας του είχε ξανά φύγει για την Αμερική. Περίπου το 1919 επέστρεψε μόνιμα στα Τσωναίικα και το 1937 πέθανε από βρογχοπνευμονία.
ΤΣΩΝΑΙΟΙ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ
Τη περίοδο του 1900-1940 η χώρα περνούσε οικονομική κρίση. Η φτώχεια, και η απελπισία, ανάγκασε περισσότερους από 400.000 Έλληνες, κυρίως άνδρες, να μεταναστεύσουν στην Αμερική. Στις 15-4-1912 βυθίστηκε στον Ατλαντικό Ωκεανό το υπερωκεάνιο Τιτανικός με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 2224 επιβάτες με πλήρωμα και μόνο 700 άτομα διαδόθηκαν.
Όμως οι Τσωναίοι δεν δίστασαν ή δεν γνώριζαν για το ναυάγιο του Τιτανικού, και έφυγαν έξι μαζί με το Γιώργο Μοσσό από το λιμάνι της Καλαμάτας στο ατμόπλοιο Θεμιστοκλής για την Νέα Υόρκη. Οι Τσωναίοι ήταν Αναστάσιος (Φιδάκος), Γεώργιος, Ζαχαρίας (πατέρας του Παπακώστα), Παναγιώτης, Νικόλαος (Νικολάκης), και ο πατρικός μου παππούς Χρήστος (Λιακοχρήστος).
Μετά από ένα εικοσαήμερο, δύσκολο και επικίνδυνο ταξίδι του Ατλαντικού, καταρρακωμένοι έφτασαν στη Νέα Υόρκη την 23 Αυγούστου. Ανεπάγγελτοι και αγράμματοι, είχαν να αντιμετωπίσουν ένα άγνωστο κόσμο με περίεργα ήθη και έθιμα χωρίς να γνωρίζουν τη γλώσσα. Εκεί διασκορπίστηκαν και πήγαν να βρουν κάπου να μείνουν και να εργαστούν. Πολλές φορές χρειάστηκε να μετακομίσουν σε διάφορες βιομηχανικές πολιτείες όπως στο Illinois, Wyoming, Utah, Michigan and others.
Ο Νικολάκης και ο παππούς μου ήταν φίλοι και κουμπάροι. Ο παππούς μου είχε βαφτίσει το γιο του Νικολάκη, Παναγιώτη (Πήτη). Κάθε σπίτι στα Τσωναίικα είχε και ένα ή περισσότερους ξενιτεμένους, πολλοί επέστρεψαν, άλλοι έμειναν χωρίς να μάθει κανείς τι έγιναν. Ήταν αγράμματοι και δεν μπορούσαν να αλληλογραφήσουν με τις οικογένειες τους στην Ελλάδα.
ΟΙ ΤΣΩΝΑΙΟΙ ΣΤΟΝ ΕΙΚΟΣΤΟ ΑΙΩΝΑ
Με τη πάροδο του χρόνου οι κάτοικοι στα Τσωναίικα είχαν ως κύρια απασχόληση την καλλιέργεια του σιταριού, της σταφίδας και τη παραγωγή ελαιολάδου. Η κτηνοτροφία ήταν σε μικρή κλίμακα μόνο για προσωπική χρήση, έτσι κάθε νοικοκυριό είχε συνήθως ένα άλογο, έναν γάιδαρο, ένα χοιρινό, 4-5 γιδοπρόβατα και μερικές δεκάδες κοτόπουλα με ένα ή δυό κοκόρια. Τα χρησιμοποιούσαν κυρίως για το κρέας, γάλα,τυρί και μαλλί. Θα αναφέρω τις οικογένειες και τους κατοίκους με το διακριτικό τους όνομα, όπως θυμάμαι, από τα παιδικά μου χρόνια.
ΣΠΗΛΙΑΙΙΚΑ
Στα Σπηλιαίικα υπήρχαν 9 οικογένειες.
ΜΟΣΣΟΣ. Ήταν τα δύο αδέλφια Σταύρος και Ηλίας, παιδιά του Χρήστου. Ο Σταύρος ήταν ανύπαντρος και ζούσε με τον Ηλία και τη σύζυγο του Ηλία, Βούλα Καστελιώτη. Είχαν τα παιδιά Αναστασία, Κωνσταντίνα, Αμαλία. Ο Ηλίας είχε κάνει δύο γάμους: Πρώτος γάμος, παντρεύτηκε την Αμαλία Χρονοπούλου. Δεύτερος γάμος, παντρεύτηκε τη Βούλα Καστελιώτη και είχαν τα παιδιά, Αναστασία, Κωνσταντίνα, Αμαλία. Η Αναστασία παντρεύτηκε το Σαράντη Ψιμούλη.. Η Κωνσταντίνα παντρεύτηκε τον Ιωάννη Πανταζόπουλο. Η Αμαλία παντρεύτηκε το Δημήτρη Τσώνη (Κουρμπέτη) απο τα Τρυφωναίικα και είχαν τα παιδιά Κωνσταντίνο και Φωτεινή.
ΒΑΣΙΛΗΣ. Ήταν ετεροθαλής αδελφός του πατέρα μου Παναγιώτη (Μάλλιου). Είχε επιστρέψει από την Αμερική και ζούσε με τη σύζυγό του Αγγελική Τσαρπάλα και τις δύο κόρες τους Ασπασία και Μιμίκα. Στο Σικάγο κατοικούσαν τα τρία κορίτσια του Βούλα, Ελένη, Τζένη με τις οικογένειες τους. Αργότερα έφυγε και η Μιμίκα για το Σικάγο. Η Ασπασία παντρεύτηκε το Νικόλαο (Γουδάκο) γιο του Γουδόγιαννη και είχαν τα παιδιά Ειρήνη και Βασίλειο.
ΗΛΙΑΣ (ΛΙΑΚΟΠΑΝΑΓΟΣ) ζούσε με τη σύζυγο του Ανδρομάχη Μίχου και είχε τα παιδιά Κωνσταντίνο (Αβάρας) και Γεώργιο (Λιακογώργης). Ο Αβάρας είχε παντρευτεί την Ελένη Τσώνη από το Ακριτοχώρι και είχε τα παιδιά, Ηλία και Αλεξάνδρα. Ο Γεώργης είχε παντρευτεί την Αναστασία Τομαρά και είχαν τα παιδιά Ηλία και και Αλεξάντρα.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ. Ήταν η πατρική μου Γιαγιά από του Κυνηγού και είχε το επώνυμο Διακουμή. Παντρεύτηκε το πατρικό μου παππού Χρήστο και απέκτησαν τα παιδιά Παναγιώτη (Πατέρα μου), Γιαννούλα, Φώτιο. Παναγιώτης (Πατέρας μου), γνωστός ως Μάλλιος παντρεύτηκε τη Σοφία Τσώνη και είχαν τρία παιδιά: Βασιλική, Χρήστο (εγώ), Νικόλαο. Η Βασιλική παντρεύτηκε το Νικόλαο Καστελιωτη από τη Λαχανάδα, πήγαν στην Αυστραλία και είχαν τα παιδιά Θεόδωρο, Παναγιώτη. Ο Χρήστος (εγώ) έφυγε για Καναδά-Αμερική, παντρεύτηκε τη Susan Doy και είχαν τα παιδιά Σοφία, Φράνκι. Ο Νικόλαος παντρεύτηκε τη Ευσταθία Ράλλη από το Χαρακοπιό και είχαν τρία παιδιά Παναγιώτη, Φώτη, Πάρη.
Η αδελφή του πατέρα μου Γιαννούλα παντρεύτηκε το Λάμπρο Τσώνη στο Ακριτοχώρι και είχαν τα παιδιά Χρήστο, Αικατερίνη, Φώτιο. Η Αικατερίνη παντρεύτηκε το Χρήστο Σπίγγο και είχαν τα παιδιά Κωνσταντίνα και Αλέκο. Ο Χρήστος πήγε στο Σικάγο, παντρεύτηκε την Ευσταθία Θεριού και είχαν τα παιδιά Ιωάννα, Χριστίνα. Ο Φώτιος πήγε στο Σικάγο. Παντρεύτηκε τη Δήμητρα Διακουμή και είχαν τον Λάμπρο, Γρήγορη, Βασίλειο.
Ο αδελφός του πατέρα μου Φώτιος είχε κάνει δύο γάμους,
Πρώτο γάμο ήταν με την Φιλάνθη Ντουράλα και είχαν τα παιδιά Χρήστο και Φώτη. Το 1938, η Φιλάνθη Πέθανε. Ο Χρήστος ήταν 4 ετών και ο Παναγιώτης 2. Τα ανέλαβε ο πατέρας μου, Παναγιώτης.
Δεύτερο γάμο ήταν με την Ευθυμία Γιαννοπούλου και είχαν τη κόρη Χριστίνα, η οποία πέθανε σε ηλικία ενός έτους το 1940. Η Ευθυμία πέθανε το 1942. Ο Φώτης σκοτώθηκε στον Ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940. Τα παιδιά του Φώτη, ο Χρήστος και Παναγιώτης πήγαν στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Ο Χρήστος παντρεύτηκε την Αγγελική Τσατά απο τη Φοινικουντα και είχαν τα παιδιά Φώτιο, Αθανάσιο. Ο Παναγιώτης παντρεύτηκε την Ελένη Ψυχάρη από τη Φοινικούντα και είχαν τα παιδιά Φιλάνθη, Ευγενία.
Η Χριστίνα στο πρώτο γάμο είχε παντρευτεί το Νικόλαο Κουλούρη από του Κυνηγού και είχαν τη κόρη Ελευθερία. Όταν ο Κουλούρης πέθανε, η Χριστίνα παντρεύτηκε το παππού μου Χρήστο και ήρθε στα Τσωναίικα, έφερε μαζί της και την Ελευθερία, η οποία όταν μεγάλωσε παντρεύτηκε το Παναγιώτη (Παναή)Τσώνη.
Ο παππούς μου Χρήστος είχε κάνει πρώτο γάμο με την Ιωάννα Τσώνη από το Ακριτοχώρι και είχαν τα παιδιά Ηλία, Βασίλη, Αγγελική, Σταυρούλα. Είχε πάει αρκετές φορές στην Αμερική. Πέθανε το 1937 στα Τσωναίικα. Δεν τον γνώρισα. Τα τέσσερα παιδιά του από το πρώτο γάμο ήταν:
Η Αγγελική είχε παντρευτεί το Βασίλειο Γούλα στο Ζιζανι..
Η Σταυρούλα είχε παντρευτεί τον Αλέξανδρο Τσατά στον Ευαγγελισμό.
Ο Ηλίας παντρεύτηκε τη Σοφία Μίχου και ζούσαν στο Ζιζάνι με τα παιδιά τους Δήμητρα, Ευγενία και Χρήστο.
Το γιο του Βασίλη ήδη τον έχω αναφέρει.
ΜΑΡΙΝΑΙΙΚΑ. Ο Δημήτρης με τη σύζυγο του Γεωργία Τσόκα είχαν τα παιδιά Μαρίνη, Νικολάκη, Δημητράκη, Τρισεύγενη, Ελένη, Θεόδωρο, Ιωάννα, Παναγιώτη.
Ο Μαρίνης με τη σύζυγο του Παναγιώτα Τσόκα είχαν τα παιδιά Φρόσο, Γεωργία, Δημητράκη, Παναγιώτη. Γεώργιο.
Ο Νικολάκης με τη σύζυγο του Κωνσταντίνα Σαββάκη ζούσαν στη Φοινικούντα είχαν τα παιδιά Δημήτρη, Γεωργία, Παναγιώτη. Όλοι έφυγαν για την Αμερική.
Ο Δημητράκης με τη σύζυγο του Ευγενία ζούσαν στη Φοινικούντα και είχαν τα παιδιά Αθανάσιο, Γεωργία, Ηλία.
Η Τρισεύγενη παντρεύτηκε το Γεώργιο Μουρδουκούτα.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ (ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ) με τη σύζυγο του Μαρίτσα Τσώνη είχαν τα παιδιά Όλγα, Παναγιώτη και Γιάννη.
7.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ (ΚΩΤΣΟΣ) ζούσε με τη μητέρα του Ελένη Κυριοπούλου.
Στο πρώτο γάμο είχε παντρευτεί τη Δήμητρα Κούρτη και είχαν τα παιδιά Ελένη, Παναγιώτη, Χριστίτσα.
Η Ελένη παντρεύτηκε το Παναγιώτη (Γουδί) και είχαν τα παιδιά Νικόλαο και Κωνσταντίνο.
Ο Παναγιώτης παντρεύτηκε τη Λόλα Κορακάκη και είχαν τα παιδιά Δήμητρα, Κατερίνα.
Η Χριστίτσα παντρεύτηκε το Παναγιώτη (Τακιό) και είχαν τα παιδιά Βασιλική, Αθανάσιο.
Στο δεύτερο γάμο, ο Κώτσος με την Ελένη Τσώνη είχαν τα παιδιά Δημήτρη, Γεώργιο, Αντώνη.
Ο Δημήτριος παντρεύτηκε την Ευσταθία Τομαρά και είχαν τα παιδιά Κωνσταντίνο, Ηλία.
Ο Γεώργιος (συμβολαιογράφος) παντρεύτηκε τη Φωτεινή Κοτσοβού.
Ο Αντώνιος παντρεύτηκε τη Μαρία Ευσταθίου.
ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ (ΝΤΟΥΣΚΑΣ) ζούσαν με τη σύζυγό του Παναγιώτα Μακροπούλου και τα παιδιά τους Κωνσταντίνα, Χρήστο, Μαρία.
Η Κωνσταντίνα παντρεύτηκε το Κωνσταντίνο Μιχαλόπουλο.
Η Μαρία παντρεύτηκε το Παναγιώτη Μονέζη.
Ο Χρήστος παντρεύτηκε την Ευσταθία, κόρη του Γιαννάκου από τη Λούτσα. Είχαν τα παιδιά Παναγιώτα, Ευανθία, Θεοδώρα. Παναγιώτα παντρεύτηκε το Παναγιώτη Τσώνη. Ευανθία παντρεύτηκε το Κωνσταντίνο Σιμτζίδη. Θεοδώρα το Γεώργιο Γεράκη.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ (ΝΤΟΥΣΚΑΣ) με τη σύζυγο του Παναγιώτα Τσώνη είχαν τα παιδιά Χρήστο (Χρηστάκο), Γεώργιο, Βασίλειο, Αικατερίνη, Αθανάσιο. Ο Αναστάσιος και ο Θεοδωράκης ήταν αδέλφια..
Ο Χρηστάκος παντρεύτηκε την Αναστασία Γεωργακοπούλου και είχαν τα παιδιά Παναγιώτα, Σταυρούλα.
Ο Γεώργιος παντρεύτηκε τη Μαρία Καραμπίνη.
Ο Βασίλειος παντρεύτηκε την Αργυρό Μπιτσάνη.
Η Αικατερίνη παντρεύτηκε το Γεώργιο Βασιλόπουλο.
ΧΡΙΣΤΑΚΑΙΙΚΑ
Στα Χριστακαίικα κατοικούσαν 7 οικογένειες.
ΣΤΕΦΑΝΟΣ (ΣΤΕΦΑΝΗΣ) με τη σύζυγό του Αφροδίτη Μπαλτά είχαν τα παιδιά Παναγιώτη, Γεώργιο, Βασίλειο, Βασιλική, Θεόδωρο, Ιωάννη, Φωτεινή.
Ο Παναγιώτης (Κωρονιός) είχε παντρευτεί την Ελένη Σαμαρά από τη Λαχανάδα και είχαν τα παιδιά Αφροδίτη, Θεόδωρο και Κωνσταντίνο.
Ο Γεώργιος (Μακρής) είχε παντρευτεί τη Γεωργία Λύκου και είχαν τα παιδιά Στέφανο και Αφροδίτη.
Ο Βασίλης ήταν παντρεμένος με την Αργυρό Καλαϊτζη και είχαν τη κόρη Αφροδίτη.
Η Βασιλική ήταν παντρεμένη με το Παναγιώτη Τσώνη (Πήτη) και είχαν τα παιδια Μαρία, Νικόλαο, Ελένη, Δημήτρη. .
ΣΤΑΜΑΤΗΣ με τη σύζυγό του Σοφία είχαν τη κόρη Αφροδίτη Παναγιώτα, η οποία παντρεύτηκε το Γρηγόρη Κοντογόνη και απέκτησαν την Σοφία.
ΒΟΥΛΑ (ΜΠΟΝΑΚΑΙΝΑ). Το όνομα της ήταν Σταυρούλα Τσώνη (Κουρμπετίτσα), είχε παντρευτεί το Γιώργο Τσώνη (Μπονάκο), οποίος πέθανε σε πολύ νεαρά ηλικία. Είχαν τα παιδιά Διονύσιο (Νιόνιο) και Γιώργη (Καμπαρίνη)
ΣΤΑΥΡΟΣ (ΚΑΜΟΥΤΣΟΣ) με τη σύζυγο του Παναγιώτα Καμβύση και τα τρία κορίτσια Ευσταθία, Γεωργία, Διονυσία.
Γεώργιος (Μπονάκος), Σταύρος (Καμούτσος) και Ιωάννης (Γιαννάκος) ήταν αδέλφια, παιδιά του Διονύση, ο οποίος ήταν γιος του Χρίστου που ήρθε και δημιούργησε τα Χριστακαίικα.
ΒΑΣΙΛΗΣ (ΜΕΛΛΙΟΣ) ζούσε με τη σύζυγο του Φωτούλα Τσώνη, ήταν η δεύτερη σύζυγο και είχαν τα παιδιά Παναγιώτη και τις δύο δίδυμες κόρες Ασπασία και Κωνσταντίνα.
Στο πρώτο γάμο με τη θανούσα Ασπασία Κουβελιώτη είχαν το γιο Γεώργιο.
Ο Γεώργιος παντρεύτηκε τη Βιλελμίνη (Μίνη) Τσατά από τη Φοινικούντα και είχαν το γιο Βασίλη.
Η Ασπασία παντρεύτηκε το Θεόδωρο Καρβέλα απο τη Φοινικουντα και είχαν γιο το Παναγιώτη.
Η Κωνσταντίνα παντρεύτηκε το Αναστάσιο Κορακάκη από τη Λαχανάδα και είχαν γιο τον Αντώνη και ζούσαν στη Φοινικούντα.
Ο Παναγιώτης (Δημοδιδάσκαλος) παντρεύτηκε τη Παρασκευή Καλοπητά και ζούσαν στην Αθήνα.
ΓΙΑΝΝΟΥΛΑ (ΛΕΩΝΙΔΕΝΑ). Το όνομα της ήταν Ιωάννα Αγγελοπούλου. Παντρεύτηκε το Λεωνίδα Τσώνη και είχαν τα παιδιά Κωνσταντίνο, Σταυρούλα, Ζαχαρούλα. Αργότερα έφυγε ο Λεωνίδας για την Αργεντινή και δεν επέστρεψε ποτέ.
Η Σταυρούλα παντρεύτηκε το Κωστή (Παναή) και είχαν τη κόρη Πολυξένη.
Ο Κωστής είχε παντρευτεί νωρίτερα με τη Πολυξένη Ζόμπολα από τη Καλλιθέα, η οποία πέθανε όταν γέννησε το Παναγιώτη (Καντάλα).
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ (ΚΩΣΤΑΚΙΑΣ) με τη σύζυγό του Γιαννούλα Σαρδέλη. Το επώνυμο του ήταν Τσόκας από το Καπλάνι. Παντρεύτηκε τη χήρα Αθανασία Τσώνη, η οποία είχε τη κόρη Βούλα από το πρώτο γάμο και έμειναν στα Τσωναίκα. Αργότερα πέθανε η Αθανασία και ο Κωστάκιας παντρεύτηκε τη Γιαννούλα Σαρδέλη και είχαν το γιο Παναγιώτη.
ΤΡΥΦΩΝΑΙΙΚΑ Ή ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΙΙΚΑ
Στα Τρυφωναίικα ζούσαν 15 οικογένειες
ΒΑΣΙΛΙΚΗ (ΘΑΝΑΣΑΙΝΑ), το όνομα της ήταν Βασιλική Αγγελοπούλου, ήταν χήρα. Με το σύζυγο Αθανάσιο είχαν τα παιδιά Στέλιο (Στελλάκη), Παναγιώτη (Τακιό) και τη Σταυρούλα. Πέθανε ο Αθανάσιος καί έμενε με τα τρία παιδιά της.
Ο Στέλιος παντρεύτηκε τη Μαρία Κούτρικα από τη Φοινικούντα και έφυγαν για την Αυστραλία.
Ο Παναγιώτης (Τακιός) παντρεύτηκε τη Χριστίτσα, κόρη του Κώτσου και είχαν τα παιδιά Βασιλική και Αθανάσιο.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ (ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ) με τη σύζυγο του Σοφία Κοτσίρη και τα παιδιά τους Ζαχαρία, Δήμητρα, Αναστασία, Γιάννη κατοικούσαν στα Τρυφωναίικα. Είχαν επίσης σπίτι στο σταυροδρόμι του δρόμου Φοινικούντας και Τσωναίικα, δυτικά απο το κύριο ποτάμι του Γριζοκαμπου.
Ο Ζαχαρίας παντρεύτηκε τη Ζαφειρούλα Λουκίδου και είχαν τη κόρη Σοφία.
Η Δήμητρα παντρεύτηκε τον Αθανάσιο Μουδάκη και είχαν τα παιδιά Γιάννη, Ελένη, Σόνια.
Ο Γιάννης παντρεύτηκε την Ιωάννα Κοτσίρη και είχαν τα παιδιά Σοφία, Κωνσταντίνο.
Η Αναστασία παντρεύτηκε τον Νικόλαο Τρουλλινό. Είχαν τα παιδιά Μαρία και Σοφία.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ (ΚΟΥΡΜΠΕΤΗΣ) είχε κάνει δύο γάμους.
Πρώτο γάμος ήταν με την Αικατερίνη Λόντου και είχαν τα παιδιά Σταυρούλα (Μπονάκαινα) και το Βασίλη (Κουρμπετάκο).
Η Σταυρούλα (Κουρμπετίτσα) παντρεύτηκε το Γεώργιο (Μπονάκο) Τσώνη και είχαν τα παιδιά Διονύσιο (Νιόνιο) και Γεωργη Καμπαρίνη).
Ο δεύτερος γάμος του Κουρμπέτη ήταν με τη Φωτεινή Μιχαλοπούλου, είχαν το γιό Δημήτριο (Κουρμπετάκο), ο οποίος παντρεύτηκε την Αμαλία Μοσσού και έμενε με το πατέρα του.
ΒΑΣΙΛΗΣ (ΚΟΥΡΜΠΕΤΑΚΟΣ) με τη σύζυγό του Μαρία Σαρδέλη και τα παιδιά τους Αικατερίνη, Τζένη και Κώστας ζούσαν δίπλα από το σπίτι του Παναή.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΑΝΑΗΣ) με τη σύζυγο του Ελευθερία και τα παιδιά τους Κωνσταντίνο (Κωστή), Νίκόλαο (Αποθηκάριο), Αικατερίνη (Ρίνα), Δημήτριο (Λιάβαρη), Χρήστο (Μανάρι).
Ο Κωστής είχε παντρευτεί τη Πολυξένη Ζόμπολα απο τη Καλλιθέα και είχαν το γιο Παναγιώτη (Καντάλα). Η Πολυξένη πέθανε στο τοκετό και ο Κωστής παντρεύτηκε τη Σταυρούλα Τσώνη, κόρη του Λεωνίδα και είχαν τη κόρη Πολυξένη.
Ο Νικόλαος παντρεύτηκε τη Σεβαστή Κανελοπούλου από τη Πύλο. Είχαν το γιο Παναγιώτη.
Η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Ιωάννη Τομαρά.
Ο Δημήτριος παντρεύτηκε την Ιωάννα, κόρη της Τρυφωνίνας και είχαν το γιό Τρύφωνα. Έμεναν με την Τριφωνίνα.
Ο Χρήστος παντρεύτηκε τη Μαρίτσα Παπαδάκη και ζούσαν στην Αθήνα
Ο Κουρμπέτης και ο Παναής ήταν αδέλφια.
ΓΟΥΔΑΙΟΙ. Ο γερο Νικόλαος είχε κάνει 3 γάμους.
Πρώτος γάμος ήταν με τη Δήμητρα Τσόκα και είχαν το γιο Ιωάννη (Γουδόγιαννη).
Δεύτερος γάμος ήταν με τη Βασιλική Καραμπάτσου και είχαν γιο το Γεώργιο.
Τρίτος γάμος με τη Καλλιόπη Σαρδέλη και είχαν το γιο Παναγιώτη (Γουδοτάκη)
Ο Γιώργος από το δεύτερο γάμο του γερό Νικόλα με τη Βασική Καραμπάτσου, παντρεύτηκε την Αναστασία Κούτρικα και είχαν τα παιδιά Καλλιόπη, Νικόλαο.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΓΟΥΔΟΤΑΚΗΣ) παντρεύτηκε την Ελένη Τσώνη και είχαν τα παιδιά Νίκο και Κώστα.
ΙΩΑΝΝΗΣ (ΓΟΥΔΟΓΙΑΝΝΗΣ) με τη σύζυγο του Ειρήνη Παπαδάκη είχαν τα παιδιά Νίκο και Θανάση.
Ο Νίκος παντρεύτηκε την Ασπασία Τσώνη και είχαν τα παιδιά Ειρήνη και Βασίλειο.
Ο Θανάσης παντρεύτηκε τη Παναγιώτα Μουρδουκούτα και είχαν το γιο Ιωάννη. Και ζούσαν με το πατέρα του.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΚΟΥΤΕΛΗΣ) ζούσε με τη σύζυγο του Δήμητρα Αγγελοπούλου, τον αδελφό του Αναστάση ((Νινί) και τη σύζυγο του Νινί, Γιαννούλα Ζεργιώτη.
Ο Κουτέλης ήταν ο μητρικός μου παππούς. Είχε οκτώ παιδιά και όλα ήταν παντρεμένα και ζούσαν ξεχωριστά. Τα παιδιά του ήταν Νικόλαος, Σοφία (μητέρα μου), Κωνσταντίνα, Θεοδώρα, Αθηνά, Γεώργιο, Γεωργία.
Ο Νικόλαος είχε παντρευτεί τη Βασιλική Κουτσοπίνη και είχαν τα παιδιά Παναγιώτη, Αναστάσιο.. Ζούσαν στην Καλαμάτα.
Η Σοφία είχε παντρευτεί το Παναγιώτη (Μάλλιο) και είχαν τα παιδιά Βασιλική, Χρήστο (εγώ) και Νικόλαο. Ζουσαν στη Λούτσα.
Η Κωνσταντίνα είχε παντρευτεί τον Οδυσσέα Κοντό και είχαν τα παιδιά Βασιλική, Νικολέτα και Μιχάλη. Ζούσαν στην Αθήνα.
Η Θεοδώρα είχε παντρευτεί το Σωτήριο Μπέλλο και είχαν τα παιδιά Αναστασία, Δημήτριο, Γεώργιο. Έφυγαν για το Καναδά.
Η Αθηνά είχε παντρευτεί το Κωσταντίνο Στάμο και είχαν τα παιδιά Στάθη και Γεωργία. Ζούσαν στο Βασιλάκη του Πύργου, Ηλίας.
Ο Γεώργιος είχε παντρευτεί τη Θεανώ Τσοτάκου και είχαν το γιο Παναγιώτη. Η Θεανώ από το πρώτο γάμο είχε το Λυκούργο. Ζούσαν στην Αθήνα.
Η Γεωργία είχε παντρευτεί το Παναγιώτη Κοκκινάκη από το Καινούργιο Χωριό και ζούσαν στο Τορόντο του Καναδά..
ΕΛΕΝΗ (ΤΡΥΦΩΝΙΝΑ). Το όνομα της ήταν Ελένη Κούβελα, είχε παντρευτεί το Τρύφωνα είχαν τα παιδιά Ευανθία, Σταυρούλα, Γεωργίτσα, Γιαννούλα. Αργότερα ο Τρύφωνας πέθανε.
Η Ευανθία είχε παντρευτεί τον Ιωάννη (Γιαννάκο) Τσώνη και είχαν τα παιδιά Διονύσιο, Τρύφωνα, Ευσταθία, Τρύφωνα, Νικόλαο, Βασίλη και ζούσαν στη Λούτσα.
Η Σταυρούλα είχε παντρευτεί το Κωνσταντίνο Κοσμά από το Ακριτοχώρι και ζούσαν με τα παιδιά τους Ευσταθία και Παναγιώτη στη Λούτσα.
Η Γεωργίτσα είχε παντρευτεί τον Ηλία Κοτσίρη, είχαν τα παιδιά Ευσταθία, Παναγιώτη, Αναστάσιο και ζούσαν στη Φοινικούντα.
Η Γιαννούλα είχε παντρευτεί το Δημήτρη (Λιάβαρη), γιο του Παναή και είχαν το γιό Τρύφωνα και ζούσαν με τη Τρυφωνίνα.
ΔΗΜΗΤΡΑ (ΝΙΚΟΛΑΚΑΙΝΑ). Το όνομα της ήταν Δήμητρα Τομαρά. Ήταν χήρα του Νικολάκη, ο Νικολάκης είχε πατέρα τον Ηλία και ο Ηλίας ειχε πατέρα το Φώτιο που ήρθε και έμεινε στα Τρυφωναίικα και είχε πατέρα τον Κωνσταντή, ο οποίος ειχε πατέρα το Σταμάτη και ο Σταμάτης είχε πατέρα τον Τελοντάκη (Τσώνη) απο το Χρυσοβίτσι.
Τα παιδιά της Νικολάκαινας ήταν Παναγιώτης (Πήτης), Φώτης (Κοκοφώτης,), Ηλίας (δημοδιδάσκαλος), Αναστάσιος (Βλαχομάστορας), Μαριτσα, Γεώργιος (Ατελάκος),
Ο Πήτης ήταν παντρεμένος με τη Βασιλική Τσώνη και έμενε στο πατρικό τους σπίτι με τη μάνα του και με τα παιδιά του Μαρία, Νικόλαο, Ελένη, Δημήτριο.
Ο Κοκοφώτης έμενε με τη σύζυγο Παναγιώτα Μιχαλοπούλου και τα παιδιά τους Δωροθέα και Νικόλαο (Νικολαρέα) στο πίσω σπίτι της μάνας του Δήμητρας.
Ο Αναστάσιος (Βλαχομάστορας) είχε παντρευτεί την Ελένη Βουρλιώτη και έμεναν στη Φοινικούντα με τα παιδιά τους Ηλία και Νικόλαο.
Η Μαρίτσα είχε παντρευτεί το Γεώργιο (Γιαννόπουλο) και ζούσαν με τα παιδιά τους Όλγα, Παναγιώτη (Μποτάκο), και Γιάννη στα Σπηλιαίικα.
Ο Ηλίας (δημοδιδάσκαλος) είχε παντρευτεί τη Γεωργία Νάσσου (δηδασκάλισσα) από τη Μεθώνη και είχαν τα παιδιά Δήμητρα και Παναγιώτα. Αρχικά ο Ηλίας δίδασκε στο Δημοτικό σχολείο του Ακριτοχωρίου, ενώ η Γεωργία ήταν στο εξατάξιο Δημοτικό σχολείο Φοινικούντας με 120 μαθητές, σε μια αίθουσα. Όλοι οι μαθητές ήταν από τη Φοινικούντα, Τσωναίκα και Λούτσα. Αργότερα ήρθε και ο Ηλίας στο Δημοτικό Φοινικούντας. Ήμουν και εγώ μαθητής τους.
Ο Γεώργιος (Ατελάκος) ήταν παντρεμένος με την Αφροδίτη (κόρη του Κορωνιού) και είχαν τα παιδιά Δήμητρα, Ελένη, Νικολέττα.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ) είχε παντρευτεί τη Γεωργία Τζεμοπούλου και είχαν τα παιδιά Δημήτριο, Σταύρο, Μαρία.
Η Μαρία είχε παντρευτεί το Χρήστο Μουρδουκούτα και ζούσαν στα Υάμεια.
Ο Δημήτριος είχε παντρευτεί την Αικατερίνη Στεφανοπούλου και ήταν συμβολαιογράφος στη Κορώνη.
Ο Σταύρος είχε παντρευτεί την Άννα Κουτρουμάνη και είχαν τα παιδιά Γεωργία και Ελένη. Ήταν φιλόλογος στο Γυμνάσιο Πύλου και καθηγητής μου. Η Γεωργία παντρεύτηκε τον Ιωάννη Σαμάρα. Η Ελένη παντρεύτηκε τον Ιωάννη Τσαντίλη.
ΑΓΓΕΛΗΣ είχε παντρευτεί την Ευγενία Μουρδουκούτα και είχαν τα παιδιά Θεοφανία, Γεώργιο, Νικόλαο, Κωνσταντίνα.
ΒΑΣΙΛΗΣ είχε παντρευτεί την Ιφιγένεια Χαραμαρά και είχαν τα παιδιά Θεοφανία και Γεώργιο.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ (ΦΙΔΑΚΟΣ) είχε παντρευτεί τη Μαρία Μίχου και είχαν τα παιδιά Αφροδίτη, Διονήσιος, Τρύφωνας, Κωνσταντίνος, Παναγιώτης, Νικόλαος. Ο Παναγιώτης και Αφροδίτη ζούσαν στην Ελλάδα. Ο Διονήσιος, Τρύφωνας, Κωνσταντίνος, Νικόλαος έφυγαν για το Καναδά.
Η Αφροδίτη παντρεύτηκε το Λεωνίδα Μουραφετλή.
Ο Διονύσιος παντρεύτηκε τη Παρασκευή Κοτσώνα.
Ο Τρύφωνας παντρεύτηκε τη Σταυρούλα Μπιζάντες.
Ο Κωσταντίνος παντρεύτηκε τη Μαρίνα Στρατηγοπούλου.
Ο Παναγιώτης παντρεύτηκε την Ελπινίκη Γεωργιάδη. Ο Νικόλαος παντρεύτηκε την Ιωάννα Τσιμικλή.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΠΕΛΛΟΣ με τη σύζυγό του Αναστασία Γκρέκη και τα παιδιά του Σωτήρη, Παναγιώτα, Δήμητρα, Νικόλαος, Σωτήριος.
Η Παναγιώτα πήγε στο Καναδά και παντρεύτηκε το Φώτη Παπασπύρο και είχαν τα παιδιά Ιωάννη, Ουρανία.
Ο Σωτήρης είχε παντρευτεί τη Θεοδώρα, αδελφή της μητέρας μου Σοφίας και ζούσαν με τα τρία παιδιά τους Αναστασία, Δημήτρη, Γεώργιο στα Τρυφωναίικα και αργότερα έφυγαν για τον Καναδά.
Η Δήμητρα είχε παντρευτεί το Χρήστο Μιχαλόπουλο και είχαν τα παιδιά Νικόλαο, Γεώργιο. Ζούσαν στη Καλαμάτα
Ο Νικόλαος είχε παντρευτεί τη Σταυρούλα Σοφρονά και είχαν τα παιδιά Αναστασία, Γεώργιο, Κωνσταντίνο. Ο Νικόλαος εργαζόταν σε ορυχείο στο Βέλγιο και σκοτώθηκε μέσα στη στοά.
ΤΣΩΝΑΙΟΙ ΣΤΗ ΛΟΥΤΣΑ
Προς το τέλος της δεκαετίας του 1940, τρεις οικογένειες εγκαταστάθηκαν στη Λούτσα, νότια περίπου ένα χιλιόμετρο από το Γριζοκάμπο.
Παναγιώτης (Μάλλιος) Τσώνης. Η οικογένεια του αποτελείτο από τη μητέρα του Χριστίνα, τη σύζυγο του και μητέρα μου Σοφία Τσώνη, και πέντε παιδιά, τρία δικά του, η Βασιλική, εγώ (Χρήστος) και Νίκος. Ο Χρήστος και ο Παναγιώτης ήταν παιδιά του αδελφού του Φώτη που σκοτώθηκε το 1940 στον Ελληνοϊταλικο Πόλεμο. Είχε κάνει δύο γάμους.
Πρώτο γάμο ήταν με την Φιλάνθη Ντουράλα και είχαν τα παιδιά Χρήστο και Φώτη. Το 1938, η Φιλάνθη Πέθανε. Ο Χρήστος ήταν 4 ετών και ο Παναγιώτης 2.
Δεύτερο γάμο με την Ευθυμία Γιαννοπούλου και είχαν τη κόρη Χριστίνα, η οποία πέθανε σε ηλικία ενός έτους το 1940. Η Ευθυμία πέθανε το 1942.
Ιωάννης (Γιαννάκος) Τσώνης με τη σύζυγο του Ευανθία Τσώνη. Είχαν πέντε παιδιά: Διονησιος, Τρύφωνας, Ευσταθία, Νικόλαος και Βασίλειος.
Κωνσταντίνος (Μούντανος) Κοσμάς είχε παντρευτεί τη Βούλα Τσώνη, αδελφή της Ευανθίας, παιδιά της Τρυφωνίνας. Ο Μούντανος και η Βούλα είχαν τα παιδιά Ευσταθία και Παναγιώτη.
Όλα τα παιδιά πηγαίναμε στο Δημοτικό σχολείο στη Φοινικούντα.
Είχαν κατασκευάσει την εκκλησία Αγία Παρασκευή με δικά τους έξοδα και ήλπιζαν ότι θα ακολουθήσουν και άλλοι Τσωναίοι. Δυστυχως αυτό δεν συνέβει. Έτσι το 1957 ο πατέρας μου ήρθε στη Φοινικούντα, ακολούθησε ο Γιαννάκος ενω ο Μούντανος πήγε στη Καλαμάτα.
ΤΣΩΝΑΙΟΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΥΝ ΤΟ ΓΡΙΖΟΚΑΜΠΟ
Κατά τη διάρκεια του 1960 άρχισε η έξοδος των Τσωναίων από το Γριζόκαμπο κυρίως προς τη Φοινικούντα. Το παράδοξο ήταν ότι ενώ οι Τσωναίοι μετακόμιζαν στη Φοινικούντα, πολλοί κάτοικοι της Φοινικούντας έφευγαν για τις μεγαλουπόλεις και ειδικότερα στην Αθήνα και στο εξωτερικό.
Σύμφωνα με την απογραφή των κατοίκων στα Τσωναίκα:
Το 1879 υπήρχαν 103 κάτοικοι. Το 1949 έγιναν 153. Το 1951 ήταν 147. Το 1961 υπήρχαν 137. Το 1971 έπεσαν στους 35. Το 1981 οι εγγεγραμμένοι ήταν μόνο 2. Το 2011 α αριθμός ανήλθε στους 25 κατοίκους.
Φαίνεται μερικοί απογοητεύτηκαν από τη ζωή των μεγαλουπόλεων και άρχισαν την επιστροφή στη μητέρα γη,
ΤΣΩΝΑΙΟΙ ΣΤΗ ΦΟΙΝΙΚΟΥΝΤΑ
Η Φοινικούντα βρίσκεται περίπου 2 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Γριζόκαμπο. Αν κοιτάξουμε τη στατιστική των κατοίκων στη Φοινικουντα θα δούμε
To 1896 ήταν 170 κάτοικοι. Το 1940 ανέβηκαν σε 410 κατοίκους. Το 1951 αυξήθηκαν στους 452. Το 1961 η αύξηση ήταν αμελητέα, 457 κάτοικοι. Το 1971 ήταν 476. Το 1981 έφτασαν στους 517. Το 2011 αυξήθηκαν στους 592.
Όπως φαίνεται, ο πληθυσμός της Φοινικούντας αυξήθηκε κάπως με τη μετακόμιση των Τσωναίων, ακόμη και το 1981 που μόνο 2 κάτοικοι έμειναν στα Τσωναίικα, ο αριθμός στη Φοινικούντα αυξήθηκε κατά 41 κατοίκους.
Επίσης αξίζει να σημειωθεί ότι παρότι ο Τουρισμός και ο αριθμός των σπιτιών έχουν αυξηθεί δραματικά στη Φοινικούντα τα τελευταία 20 χρόνια, ο αριθμός των κατοίκων παρουσιάζει μικρή αύξηση. Πιό συγκεκριμένα, ενώ το 1961 οι κάτοικοι ήταν 457 παρότι που ζούσαν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, τρεχούμενο νερό και ασφαλτωμένοους δρόμους, το 2011 με το τουρισμό ο αριθμός κατοίκων παραμένει σχετικά χαμηλός στους 592.
Η Ελλάδα έχει συνολική έκταση 131.957 τετραγωνικά χιλιόμετρα, εκ των οποίων η χερσαία έκταση είναι 130.647 τετραγωνικά χιλιόμετρα και οι λίμνες και τα ποτάμια αντιπροσωπεύουν 1.310 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η χώρα είναι κατεξοχήν ορεινή και το 80% της χερσαίας έκτασης της καλύπτεται από 300 μικρά και μεγάλα βουνά. Ήταν λοιπόν αναμενόμενο η οικονομία της να ήταν πάντα συνδεδεμένη με την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας τα παλιά χρόνια και ειδικότερα με την αιγοπροβατοτροφία.
ΓΙΔΟΠΡΟΒΑΤΑ
Οι κατσίκες η απλώς γίδες όπως τις αποκαλούσαν οι Τσοπάνηδες και τα πρόβατα ήταν κυρίως τα ζώα που είχαν οι κτηνοτρόφοι. Οι γίδες έχουν συνήθως άσπρες ή μαύρες τρίχες σε όλο το σώμα, ενώ το σώμα του προβάτου καλύπτεται από χοντρό, άσπρο ή καφέ μαλλί. Η κατσίκα και ο τράγος έχουν κέρατα, όμως από τα πρόβατα μόνο το αρσενικό πρόβατο, το κριάρι έχει κέρατα. Οι ουρές των προβάτων κρέμονται προς τα κάτω, ενώ στις κατσίκας είναι όρθιες.
Όταν τα ζώα τους αρρώσταιναν, οι βοσκοί προσπαθούσαν να τα θεραπεύσουν με ότι εμπειρία είχαν και με τις δικές τους συνταγές και γιατροσόφια. Τα γιδοπρόβατα γενικά ζουν 6-8 χρόνια.
Τα πρόβατα βόσκουν το ένα δίπλα στο άλλο και φαίνεται να βόσκουν βιαστικά αρπάζοντας μερικές χαψές χορτάρι και προχωρούν μπροστά για κάτι το καλύτερο. Το άνω χείλος τους έχει την ικανότητα να κάνει την επιλογή του γρασιδιού κατά τη βοσκή πιο αποτελεσματική. Προτιμούν να βόσκουν σε πεδινό περιβάλλον που υπάρχει άφθονο γρασίδι.
Οι κατσίκες σκαρφαλώνουν και τρέφονται με άγριους θάμνους και δεν χρειάζονται γρασίδι για βοσκή.
Τα γιδοπρόβατα είναι μηρυκαστικά, δηλαδή αναμασούν τη τροφή τους. Το φυτικό υλικό, που καταπίνουν βιαστικά, αποθηκεύεται στην κοιλιά και μαλακώνει. Αργότερα αναμασούν αυτό το πολτόδες υλικό για να διασπάσουν περαιτέρω την περιεκτικότητά του σε κυτταρίνη και με ειδικά ένζυμα που βρίσκονται στο στομάχι τους μετατρέπουν την κυτταρίνη σε γλυκόζη. Σε αντίθεση με τα μηρυκαστικά ζώα, το ανθρώπινο στομάχι δεν διαθέτει τα εξειδικευμένα ένζυμα που απαιτούνται για την αποτελεσματική διάσπαση της κυτταρίνης σε γλυκόζη και έτσι δεν τρώμε χορτάρι.
Ο ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΤΣΟΠΑΝΗΣ
Οι κτηνοτρόφοι, γνωστοί ως Τσοπάνηδες, συνέβαλαν σημαντικά και αθόρυβα στην ανάπτυξη της κτηνοτροφίας. Η προσφορά τους ήταν μοναδική και η αξία τους διαχρόνικη. Έτσι οι ρίζες μας είναι οι βοσκοί και τα βουνά. Δυστυχώς όμως οι παλαιότεροι συνήθιζαν να λένε σε ένα μαθητή που δεν ήθελε να διαβάσει “αφού δεν παίρνεις τα γράμματα τσοπάνης θα γίνεις”. Με αυτό το τρόπο υποβάθμιζαν και απαξίωναν τη δουλειά του τσοπάνη.
Ο Τσοπάνης φορούσε φουστανέλα, γελέκι, υφαντές χοντρές κάλτσες, βρακί μέχρι τους αστραγάλους, και το πανωβράκι που το έδενε με το βρακοζώνι. Όλα ήταν υφαντά με μαλλί από τα πρόβατα του. Το χειμώνα φορούσε τη κάπα για το κρύο και τη βροχή και στο πολύ κρύο φορούσε τη καπερώνα, ένα χοντρό αδιάβροχο με κουκούλα που έφτανε μέχρι τον αστράγαλο. Ήταν φτιαγμένη από γιδόμαλλο ή τραγόμαλλο, χωρίς μανίκια και όταν ο Τσοπάνης έπεφτε να κοιμηθεί ετυλίγετο με αυτήν για να ζεσταθεί. Τα παπούτσια του ήταν κυρίω γουρνοτσάρουχα.
Κουβαλούσε επίσης στον ώμο του μια τσάντα, το ταγάρι που έβαλε τα απαραίτητα είδη διατροφής και χρήσιμα αντικείμενα. Ένα αναγκαίο εργαλείο που είχε ο Τσοπάνης ήταν η κλίτσα, που χρησιμοποίησε σαν όπλο προστασίας του ή επίθεσης και για το πιάσιμο του ζώου από τα πόδια. Επίσης για να μετριάσει τη μονοτονία και τη μοναξιά του, μαζί του είχε τη φλογέρα του και έπαιζε ατέλειωτες ώρες μονότονες και μελαγχολικές μελωδίες. Έτσι ηρεμούσε το κοπάδι του και φόβιζε τα αρπακτικά.
ΜΑΝΤΡΙ
Το μαντρί, γνωστό ως γαλάρι, ήταν ενας κυκλικός ή τετράγωνος χώρος, φτιαγμένος με μάντρα από πέτρες. Είχε μια μικρή πόρτα ως είσοδο και έκλεινε με σανίδια. Ως σκεπή είχαν σανίδια και πλατάνια. Στον εσωτερικό χώρο έστρωναν πουρνάρια ή αλλους θάμνους και πάνω έριχναν άχυρο ώστε τα νερά με ακαθαρσίες να φεύγουν κάτω από τα στρώματα. Μέσα στο μαντρί είχαν ένα ξεχωριστό χώρο που έβαζαν τα μικρά που δεν μπορούσαν να βοσκήσουν. Ο πραγματικός λόγος που τα ξεχώριζαν όμως από τη μάνα τους ήταν να μην είναι συνέχεια μαζί και βυζαίνουν τη μάνα τους.
Πολλές φορές κατασκεύαζαν ένα ξύλινο μαντρί.
Όταν γύριζε ο Τσοπάνης από τη βοσκή έβαζε τα ζώα του στο μαντρί και εκεί άρχισαν τα βελάσματα προσπαθώντας να βρει το παιδί τη μάνα και η μάνα το παιδί. Μπορούσε κάθε ζώο να αναγνωρίσει το άλλο από το χαρακτηριστικό βέλασμα!
ΣΤΡΟΥΓΚΑ
Κοντά στο μαντρί ήταν φτιαγμένη η στρούγκα, από τα ίδια υλικά, αλλά με δύο πόρτες. Η μια ήταν μεγάλη για να μπαίνει το κοπάδι και η άλλη μικρή και στενή, τόσο που να χωράει μόνο ένα ζώο για να περάσει. Κάθε πρωί και βράδυ στη μικρή έξοδο περίμενε ένας ή δυο τσοπάνηδες, έπιαναν ένα-ένα ζώο όταν πήγαινε να βγει και το άρμεγαν. Τη στρούγκα την έφτιαχναν την άνοιξη που αρχίζει το άρμεγμα των ζώων. Όταν υπήρχε κακοκαιρία ή έβρεχε, το άρμεγμα γινόταν μέσα στο ίδιο το μαντρί.
ΤΥΡΟΚΟΜΕΙΟ
Λίγο πιο πέρα από τη στρούγκα είχαν το τυρολομειό. Μόλις τελείωνε το άρμεγμα το γάλα μεταφέρετο με τη καρδάρα στο γαλατά, ο οποίος στη συνέχεια το έριχνε σε μεγάλο καζανι κοιτούσε τη θερμοκρασία και αν χρειαζόταν το ζέστανε και μετά το έπηζε. Δίπλα είχαν τσαντίλες όπου το έριχναν για καλή στράγγιση και γινόταν τυρί. Με ειδικό τρόπο έφτιαχναν και τη μυζήθρα.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΩΝ ΒΟΣΚΩΝ
Υπήρχε συνεργασία και αλληλεγγύη μεταξύ των Τσοπάνηδων. Έτσι λοιπόν στη κατασκευή των μαντριών, στο κούρεμα των προβάτων ή στη γέννα του κοπαδιού προσέτρεξαν και άλλοι βοσκοί από γειτονικά μαντριά για να βοηθήσουν. Το Πάσχα έσφαζαν τα αρνιά, του Αγίου Κωνσταντίνου τα κατσίκια, το 15αύγουστο της Παναγίας και τα Χριστούγεννα, τα πιο ηλικιωμένα ζώα.. Με το τρόπο αυτό γινόταν ανανέωση του κοπαδιού και ταυτόχρονα οι κτηνοτρόφοι είχαν κρέας να φάνε και οικονομικό όφελος από τη πώληση του κρέατος.
ΜΟΡΙΑΣ
Οι Τσοπάνηδες με τα γιδοπρόβατα τους από τη Στερεά Ελλάδα έβρισκαν καταφύγιο και σιγουριά στη χερσόνησο της Πελοποννήσου, γνωστή ως Μοριάς, ειδικότερα στα ανέγγιχτα βουνά της Αρκαδίας με τη παρθένα φύση και άφθονη βλάστηση. Η πολυμορφία του εδάφους σκεπασμένη από πουρνάρι, θρούμπι και σμυρτιά και με τα απέραντα οροπέδια, τα πυκνά δάση και τις ρεματιές, έκαναν τη περιοχή ιδανική για ανάπτυξη της κτηνοτροφίας, ειδικότερα για κατσίκες που σκαρφαλώνουν και τρέφονται με άγριους θάμνους. Έτσι λοιπόν σε αυτή τη πανέμορφη φύση, πολλοί ποιμένες της Στερεάς Ελλάδας ήρθαν στα Μωραΐτικα βούνα τμηματικά και κατά καιρούς, όπως Αρβανίτες, Βλάχοι και Ρουμελιώτες. Οι ντόπιοι τους αποκαλούσαν Σκηνίτες. Όλοι ήταν ευπρόσδεκτοι από τις αρχές, ειδικότερα οι κτηνοτρόφοι και τους υποστήριζαν δια νόμου διότι η κτηνοτροφία ήταν απαραίτητη για την τοπική οικονομία. Μάλιστα τους έδωσαν και καλλιεργήσιμη γη και προστασία για να μπορέσουν να επιβιώσουν και να ριζώσουν.
Πρέπει να τονίσω ότι οι Αρκάδες βοσκοί ήταν εξαιρετικοί πολεμιστές και οδηγοί στην Επανάσταση του 1821, αφού γνώριζαν όλα τα μονοπάτια στα βουνά της Αρκαδίας και σε όλη τη Πελοπόννησο.
ΜΕΣΣΗΝΙΑ
Η κτηνοτροφία στην Αρκαδία ήταν διαδεδομένη, ειδικότερα τους καλοκαιρινούς μήνες, ωστόσο οι σκληροί χειμώνες ανάγκασαν τους βοσκούς να μετακομίσουν νότια το χειμώνα στην επαρχία Μεσσηνίας, ιδιαίτερα στο νοτιοδυτικό τμήμα, όπου ο χειμώνας ήταν ήπιος και υπήρχε άφθονη βλάστηση για τα ζώα τους. Η γη της Μεσσηνίας, λόγο του ότι είναι επίπεδη, είναι καλλιεργήσιμη και κατάλληλη και για την εκτροφή προβάτων.
Υπολογίζεται ότι οι Τσοπάνηδες της Αρκαδιας με το ποίμνιό τους μετανάστευσαν σταδιακά τον 18ον αιώνα προς στην Πυλία. Το αξιοσημείωτο είναι ότι οι Αρκάδες και οι Μεσσήνιοι είχαν κάτι το ξεχωριστό στις σχέσεις τους, ακόμη και σήμερα έχουν άριστες σχέσεις.
Οι Βοσκοί με τα γιδοπρόβατα κατέβαιναν το Φθινόπωρο από την Αρκαδία στη Μεσσηνία και την Άνοιξη επέστρεφαν στην Αρκαδία, έτσι οι ντόπιοι τους ονόμασαν Ανεβοκατεβάτες. Τα γιδοπρόβατα φορούσαν στο λαιμό ένα κουδούνι ή τροκάνι, ώστε ο βοσκός να τα ακούει και να τα εντοπίζει εύκολα.
Όταν άρχιζαν το ταξίδι τους προς τα χειμαδιά της Μεσσηνίας υπήρχε μια ανεπανάληπτη οχλοβοή. Τα κουδούνια και τα τροκάνια χτυπούσαν μελωδικά, τα γιδοπρόβατα βέλαζαν, τα σκυλιά γαύγιζαν, ενώ οι τσοπάνηδες σαλαγούσαν τα ζωντανά τους κατά τα χαμηλώματα, φωνάζοντας και σφυρίζοντας. Μπροστά πήγαιναν τα μουλάρια και τα άλογα φορτωμένα με τα απαραίτητα ρούχα και είδη οικιακής χρήσης, όπως μπατανίες, σαΐσματα, κουβέρτες και τη συσκευή που χρησιμοποιούσαν για το τυροκομειό, όπως καζάνια, τετζέρια, σκάφες, τσαντίλες και ότι άλλο ήταν απαραίτητο. Ακολουθούσαν τα γίδια και μπροστά πήγαινε ο τράγος, περήφανος και καμαροτός, τον αποκαλούσαν γκεσέμι. Ήταν μεγαλόσωμος με μεγάλα κέρατα και βαρύ τροκάνι και οδηγούσε το κοπάδι στο κατάλληλο δρόμο.
Πίσω από τα γίδια ακολουθούσαν τα πρόβατα, ενώ τα τσοπανόσκυλα πάντοτε πήγαιναν μπρος και πίσω από το κοπάδι. Ο πιο έμπειρος Τσοπάνης επέβλεπε το κοπάδι ώστε να ακολουθήσει το κατάλληλο δρόμο.
Το βράδυ που σταματούσαν να κοιμηθούν, τα τσοπανόσκυλα έμεναν άγρυπνα, γαύγιζαν και ούρλιαζαν για να φοβίσουν τα αγρίμια όπως τους λύκους. Υπήρχαν επίσης πολλοί κλέφτες εκείνη την εποχή, οι οποίοι έκλεβαν ξένα ζώα για να μη σφάζουν τα δικά τους και μειώσουν το κοπάδι τους. Το ονειρό τους ήταν να αποκτήσουν 1000 γίδια ή πρόβατα.
Αρχικά είχαν καλύβες στη Μεσσηνία διότι κάθε άνοιξη επέστρεφαν στα σπίτια τους στην Αρκαδία που είχαν μείνει οι νεαρές οικογένειες με τους ηλικιωμένους γονείς τους.
Οι Τσοπάνηδες, εξυμνούσαν με ποιήματα και τραγούδια τα βιοματάτους όπως καλοκαίρια και χειμώνες, παλληκαριές και λεβεντιές, λαχτάρες και καημούς, χαρές και λύπες, έρωτες, αντιζηλίες και απιστίες.
Αφιερώνω λοιπόν σε όλους τους Λεβέντες Ανεβοκατεβάτες του Μοριά στα Χειμαδιά της Μεσσηνίας δύο ωραία τραγούδια του αείμνηστου Δημήτρη Ζάχου..
ΣΑΛΑΓΑΤΑ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΜΙΚΡΗ ΤΣΟΠΑΝΟΠΟΥΛΑ
ΤΑ ΧΕΙΜΑΔΙΑ ΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ
Τελικά, πολλοί από τους Ανεβοκατεβάτες αποφάσισαν να παραμείνουν στα χειμαδιά της Μεσσηνίας όλο το χρόνο. Ίσως να βαρέθηκαν να κάνουν το ταξίδι κάθε χρόνο ή να προτιμούσαν το ήπιο κλίμα και τις καλύτερες συνθήκες καλλιέργειας στη Μεσσηνία.
Οι πρώτοι Τσοπάνηδες από την Αρκαδία που κατοίκισαν στα ΥΑΜΕΙΑ ήταν πέντε αδέλφια ΜΟΥΡΔΟΥΚΟΥΤΑ και οι ΣΑΡΔΕΛΑΙΟΙ.
Στα ΚΑΜΑΡΙΑ ήρθαν τα τρία αδέλφια ΤΟΜΑΡΑ βοσκοί από το Αρκουδόρεμα, Αρκαδίας και ονόμασαν το χωριό ΤΟΜΑΡΑΙΙΚΑ.
Το χωριό ΒΛΑΣΣΑΙΙΚΑ το δημιούργησαν η οικογένεια ΒΛΑΣΣΗ. Λέγεται ότι ο γέρο Βλάσσης όταν ήταν νέος στην Αρκαδία, ξυλοκόπησε ένα Τούρκο που ενεχλούσε την αδελφή του Κατερίνα και να μην τον συλλάβουν και τον σκοτώσουν, έφυγε και ήρθε και εγκαταστάθηκε στη Μεσσηνία Οι Βλάσσιδες δεν ήταν μόνο κτηνοτρόφοι αλλά ίδρυσαν νερόμυλους και κυψέλες.
Στα χωριά ΑΡΑΠΟΛΑΚΑ, ΠΗΔΑΣΟ, ΜΠΑΛΟΔΗΜΑΙΙΚΑ και ΓΑΛΑΙΙΚΑ, ήρθαν και εγκαταστάθηκαν βλάχοι βοσκοί από το Αρκουδόρεμα, Στεμνίτσα και άλλα χωριά της Αρκαδίας.
Στο ΓΡΙΖΟΚΑΜΠΟ εγκαταστάθηκαν οι ΤΣΩΝΑΙΟΙ, κτηνοτρόφοι από το Χρυσοβίτσι, της Αρκαδίας και το ονόμασαν ΤΣΩΝΑΙΙΚΑ.
Khan είπε ότι τα στοιχεία δείχνουν ότι ο Netanyahu και
ο Galland διέπραξαν εγκλήματα πολέμου και
εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Έκαναν σκόπιμα
επιθέσεις εναντίον των αμάχων της Γάζας,
συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών,
προκαλώντας πείνα, ταλαιπωρία και δολοφονίες εκ
προθέσεως.
Ο HANIYEH, ο SINWAR ΚΑΙ ο AL-MASRI κατηγορούνται ότι σχεδίασαν και υποκίνησαν τη διάπραξη εγκλημάτων στις 7 Οκτωβρίου 2023 και αναγνώρισαν την ευθύνη τους για αυτά τα εγκλήματα Κατηγορούνται για έγκλημα και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας όπως κράτηση ομήρων, σκληρή μεταχείριση, δολοφονίες, βασανιστήρια και βιασμούς.
Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ), που ιδρύθηκε με τη διεθνή συνθήκη γνωστή ως Καταστατικό της Ρώμης. δικάζει άτομα για σοβαρά εγκλήματα όπως γενοκτονία, εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα επίθεσης και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Υπάρχουν 124 χώρες ως υπογράφοντες το ΔΠΔ εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Μετά την υποβολή της αίτησης του εισαγγελέα Khan στο ΔΠΔ για έκδοση εντάλματος σύλληψης για τους ηγέτες του Ισραήλ και της Χαμάς, μια επιτροπή τριών δικαστών αποφασίζει εάν θα εκδώσει τα εντάλματα σύλληψης και θα επιτρέψει την εκδίκαση της υπόθεσης. Συνήθως χρειάζονται δύο μήνες για να αποφασίσουν οι δικαστές.
Όταν ο Khan εξέδωσε εντάλματα σύλληψης για τον Netanyahu, υπήρξαν πολλές αντιδράσεις και απειλές από πολιτικούς των ΗΠΑ.
Ο πρόεδρος Biden χαρακτήρισε την απόφαση εξωφρενικη.
Ο γερουσιαστής Lindsey Graham προτρέπει το Ισραήλ να ρίξει πυρηνική βόμβα στη Γάζα για να τερματίσει τον πόλεμο.
Ο πρόεδρος της Βουλής Johnson απαιτεί από τις ΗΠΑ να τιμωρήσουν το ΔΠΔ για την έκδοση εντάλματος σύλληψης για τον Netanyahu.
Ο υπουργός Εξωτερικών Anthony Blinken δήλωσε ότι οι ΗΠΑ θα λιμοκτονήσουν τον κόσμο εάν η Παλαιστίνη γίνει κράτος.
Δώδεκα Αμερικανοί γερουσιαστές υπέγραψαν επιστολή προς το ΔΠΔ απειλώντας να εισβάλουν στο ΔΠΔ στη Χάγη, εάν το Ισραήλ αντιμετωπίσει κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου.
Οι δώδεκα γερουσιαστές είναι: Tom Cotton, Marco Rubio, Mitch McConnell, Katie Boyd Britt, Marsha Blackburn, Ted Budd, Kevin Cramer, Bill Hagerty, Pete Ricketts, Rick Scott, Tim Scott και Ted Cruz.
Ο γερουσιαστής Sanders λέει ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν μπορεί να εφαρμόσει το διεθνές δίκαιο, μόνο όταν είναι βολικό για αυτούς. Για παράδειγμα, όταν το ΔΠΔ εξέδωσε τη σύλληψη του Putin για γενοκτονία και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας για τον ουκρανικό λαό, η κυβέρνηση των ΗΠΑ επικρότησε τις ενέργειές της.
Φαίνεται ότι ο Netanyahu και οι Αμερικανοί πολιτικοί νομίζουν ότι ο Netanyahu είναι υπεράνω του διεθνούς δικαίου. Στη πραγματικότητα ο Netanyahu έχει γίνει η αχίλλειος πτέρνα του Biden. Οι ΗΠΑ έχουν πολλά να χάσουν υποστηρίζοντας το Ισραήλ. Ο διακυβερνητικός οργανισμός που αποτελείται από τη Βραζιλία, τη Ρωσία, την Ινδία, την Κίνα και τη Νότια Αφρική και άλλα κράτη που επιθυμούν να ενταχθούν, γνωστός ως BRICS, σχεδιάζει να εγκαταλείψει το Αμερικάνικο δολάριο και να δημιουργήσει το δικό τους νόμισμα.
Επομένως, οι Αμερικανοί θα πρέπει να αναρωτηθούν: αξίζει να διακινδυνεύσουν να απομονωθούν οικονομικά και πολιτικά από τον υπόλοιπο κόσμο μόνο και μόνο για να υποστηρίξουν το Ισραήλ, αντί να απαιτήσουν από το Ισραήλ να αποδεχθεί ένα σύστημα δύο ανεξάρτητων κρατών με τους Παλαιστίνιους;
The International Criminal Court (ICC ) prosecutor Khan issued arrest warrants for Israeli PM Netanyahu and his Defence Minister Gallant. Also, for the three Hamas leaders Haniyeh, Sinwar and Al-Masri. Mr Khan said evidence shows NETANYAHU and GALLAND committed war crimes and crimes against humanity. They intentionally directed attacks against the civilians of Gaza, including women and children, causing starvation, suffering and willfully killing.
HANIYEH, SINWAR AND AL-MASRI are accused of planning and instigated the commission of crimes on October 7, 2023, and acknowledged their responsibility for those crimes They are accused of crime and crimes against humanity: taking hostages, cruel treatment, murder, torture and rape.
The International Criminal Court, founded with the international treaty known as the Rome Statute. tries individuals for serious crimes such as genocide, war crimes, crime of aggression and crimes against humanity. There are 124 countries as ICC signatories except the United States and Israel.
After the application of prosecutor Mr Khan was submitted to the ICC to issue arrest warrants for Israel and Hamas leaders, a panel of three judges decides whether to issue the arrest warrants and allow a case to proceed. It usually takes two months for the judges to decide.
After Mr Khan issued arrest warrants for Netanyahu, there were many threats from U.S. politicians.
President Biden called it outrageous.
Senator Lindsey Graham urges Israel to drop a nuclear bomb on Gaza to end the war.
The speaker of the House Johnson demands the U.S. government to punish the ICC for issuing arrest warrants for Netanyahu.
Secretary of state Anthony Blinken said the U.S. will starve the world if Palestine becomes a state.
Twelve US Senators signed a letter to ICC threatening to invade the ICC in Hague, if Israel faces war crimes charges.
The twelve Senators are: Tom Cotton, Marco Rubio, Mitch McConnell, Katie Boyd Britt, Marsha Blackburn, Ted Budd, Kevin Cramer, Bill Hagerty, Pete Ricketts, Rick Scott, Tim Scott, and Ted Cruz.
Senator Sanders says the U.S. government cannot apply international law, only when it is convenient. For example, when the ICC issued the arrest of Putin for genocide and crimes against humanity for the Ukrainian people, the U.S. government applauded its actions.
It appears that Netanyahu is above international law and he has become Biden’s Achilles heel. The U.S. has a lot to lose by supporting Israel. The intergovernmental organisation comprising Brazil, Russia, India, China and South Africa and others eager to join, known as the BRICS, are planning to abandon the U.S. dollar and form their own currency. Therefore the American people should ask themselves: is it worth risking of being isolated economically and politically from the rest of the world just to support Israel instead of demanding Israel to agree with Palestine for a two independent state system?
Kassiani (810- 865 A.D.) was born in a wealthy family In Constantinople and died in Kasos, Greece. She was a Byzantine-Greek composer, hymnographer and poet. She devoted herself to God, built a monastery and lived alone writing poems and hymns. The most famous is the Hymn of Kassiani. Towards the end of her life she left the Abbey and settled in Kasos, Greece. After her death she was canonized by the Orthodox Church as Saint Kassiani.
Theophilos (829-842 A.D.) was the Byzantine Emperor. He died at a very young age from dysentery, a gastrointestinal disease. According to tradition, he loved Kassiani, but never married her.
Years passed but Theophilos never forgot Kassiani, and one day he decided to visit her at the monastery. Kassiani was alone in her cell writing a hymn when she noticed the arrival of the imperial entourage. She still loved Theophilos but had now dedicated her life to God, and therefore hid, not wanting to allow her old passion to overpower her monastic zeal. She left the half-finished hymn on a table.
Theophilos discovered her cell and entered it alone. He looked for her but in vain. She was watching him from a closet where she was hiding. Theophilos was upset and cried, regretting that in a moment of pride he had lost such a beautiful, intelligent woman.
However, he found her manuscripts on the table and read them. As soon as he finished reading, he sat down and added a verse to the hymn. According to tradition, this verse was “like Eve, who upon hearing Adam’s footsteps at dusk in Paradise, hid herself in fear”.
As he was leaving, he spotted Kassiani hiding in the closet but did not speak to her, respecting her wish. Kassiani came out of her hiding place after the Emperor’s departure, read his addition to her hymn and then she finished it.
It is believed that Kassiani wrote the hymn for the anonymous adulteress that Christ saved from stoning, saying “let he who is without sin throw the first stone”.
The hymn, sung on Holy Tuesday night at Easter and holds a special place in Orthodoxy. It begins with the words, “Lord, behold the sinful woman who has fallen many times.” It is considered one of the most beautiful hymns of ecclesiastical hymnology.
Petros Gaitanos is well known for singing the hymn of Kassiani. He touches our soul with his melodic voice and instills in us emotion, awe and serenity. Man is God’s only creation that speaks, cries and laughs!
Christos P. Tsonis 